Tesla zaczyna sprzedawać Cybercab za mniej niż 30.000 euro, ale istnieją małe druczki.

Tesla postawiła jeden z najważniejszych kroków w swojej rywalizacji o samodzielne prowadzenie pojazdów. Po dwóch latach obietnic, prezentacji i demonstracji amerykański producent zaprasza swoich pierwszych klientów indywidualnych do zakupu autonomicznego taksówki – Cybercab, samochodu zaprojektowanego do jazdy bez kierowcy.

Wiadomość ta pojawia się w momencie, gdy Tesla próbuje udowodnić, że jej technologia pełnej autonomii, która nie wymaga nadzoru, jest gotowa, by opuścić fazę testów i stać się produktem komercyjnym. Cybercab jest właśnie uosobieniem tej ambicji, ale rodzi również pewne pytania.

Pierwsi klienci zaproszeni do zakupu Cybercab zauważyli wśród istotnych szczegółów brak ograniczeń dotyczących jego użytkowania.

Samochód bez kierownicy, bez pedałów i z poważnymi ograniczeniami

Tesla Cybercab to samochód zupełnie inny od tych, do których jesteśmy przyzwyczajeni. Jego karoseria ma futurystyczny wygląd, niską sylwetkę, bardzo aerodynamiczne linie oraz dwudrzwiową konstrukcję. Został zaprojektowany wyłącznie do przewozu dwóch osób – rezygnuje z tylnych siedzeń, aby lepiej wykorzystać dostępną przestrzeń i zapewnić rozwiązanie autonomicznego transportu.

Wewnątrz znajduje się propozycja jeszcze bardziej radykalna. Nie ma ona kierownicy ani pedałów, więc pasażer nie dysponuje tradycyjnymi sterownikami do kontrolowania samochodu. Całe doświadczenie skupia się wokół 21-calowego ekranu centralnego oraz aplikacji mobilnej, za pomocą której zarządza się ruchem. Bagażnik z kolei oferuje około 569 litrów pojemności, co jest imponującą wartością dla samochodu dwuosobowego.

Lecz właśnie ta brak sterowników sprawia, że Cybercab jest tak wyjątkowym produktem. W odróżnieniu od Tesli Model 3 czy Model Y nie ma możliwości prowadzenia go ręcznie, gdy system autonomiczny nie może dokończyć trasy. Jeśli samochód nie ma zezwolenia na jazdę w określonej okolicy, po prostu nie może cię tam zabrać.

I tu pojawia się główna ograniczenie tej pierwszej fazy komercjalizacji. Tesla zezwala na korzystanie z Cybercabu wyłącznie na terenach, gdzie już działa jej usługa Robotaxi. Obecnie, według opublikowanych informacji, obszary te znajdują się w ośmiu amerykańskich miastach: Austin, Dallas, Houston, Fort Worth i San Antonio w Teksasie, a także w Miami, Orlando i Tampa na Florydzie.

Problem polega na tym, że te obszary obsługi również nie są tak rozległe, jak mogłoby się wydawać. Niezależne badanie przeprowadzone przez Koby’ego Pierce’a, odpowiedzialnego za Robotaxi Tracker, sprawdziło tysiące adresów przy użyciu aplikacji Tesla. Jego wyniki wskazują, że obszary, w których rzeczywiście można zamówić odbiór lub docelowy punkt, stanowią od 59% do 78% ogłoszonych obszarów, w zależności od miasta.

W Austin, dokładnie tam, gdzie Tesla planuje rozpocząć dostawy do klientów indywidualnych, rzeczywisty zasięg wynosiłby około 59%. Oznacza to, że nawet mieszkając w mieście, gdzie funkcjonuje Robotaxi, właściciel może napotkać sytuację, w której do wielu miejsc, do których chce dotrzeć, nie będzie mógł dojechać samochodem z powodu ograniczeń geograficznych.

Przejścia kolejowe wydają się być jedną z głównych przeszkód. Na przykład w Houston osoba odpowiedzialna za monitorowanie odkryła trasy, dla których aplikacja obliczała około 40 minut jazdy, mimo że do celu było zaledwie pięć lub dziesięć minut. Najwyraźniej system szukał alternatywnej trasy, aby uniknąć przejeżdżania przez tory kolejowe, przez co samochód prowadził użytkownika „trasą turystyczną”.

Do tego wszystkiego dochodzi jeszcze nierozstrzygnięty problem regulacyjny. Narodowa Administracja Bezpieczeństwa Ruchu Drogowego Stanów Zjednoczonych (NHTSA) poprosiła Teslę o formalne uzasadnienie tego, jak samochód bez pedału hamulca może spełniać federalne normy bezpieczeństwa, które przewidują tę cechę. Tesla odpowiedziała 30 października ubiegłego roku i poprosiła o utrzymanie swoich dokumentów w tajemnicy, ale według opublikowanych informacji organ ten jeszcze nie wydał ostatecznej decyzji.

Kolejnym uderzającym aspektem jest to, że Cybercab wykorzystuje komputer do jazdy autonomicznej AI4 – technologię, którą znajdujemy również w obecnym modelu Tesla Model Y. To rodzi ciekawą dyskusję, ponieważ Tesla używa pojazdów Model Y do swojej usługi Robotaxi w tych samych obszarach, podczas gdy prywatni właściciele, którzy zapłacili za pełną autonomię, wciąż czekają na możliwość korzystania z niej bez nadzoru.

Według doniesień ma to nastąpić w drugim kwartale 2027 roku. Chociaż mowa o Stanach Zjednoczonych, wiemy już, że terminy są bardzo elastyczne i łatwo mogą ulec zmianie.

Prawdziwy koszt Tesla Cybercab: sam zakup nie wystarczy, by go używać

Wielkie zaskoczenie pojawia się po przejrzeniu warunków ekonomicznych. Gdy Elon Musk przedstawił Cybercab w 2024 roku, obiecał, że jego cena będzie poniżej 30 000 dolarów. Tesla technicznie dotrzymała tej obietnicy, ale wprowadziła warunek, który znacznie zmienia sytuację dla przyszłych właścicieli.

Strona z zamówieniami pokazuje obowiązkową subskrypcję w wysokości 299 dolarów miesięcznie, nazwaną Autonomy Subscription. Nie jest to dodatkowa usługa, którą nabywca mógłby swobodnie wybrać lub anulować, jeśli chce nadal korzystać z samochodu. Warunki wyraźnie wskazują, że zarówno subskrypcja, jak i regularna konserwacja są niezbędne, aby Cybercab mógł funkcjonować.

Tesla obejmuje pierwszy miesiąc subskrypcji, ale później właściciel będzie musiał nadal płacić, aby móc korzystać z samochodu. Ponadto rezerwacja wymaga zaliczki w wysokości 1.000 dolarów, która nie podlega zwrotowi, więc pierwsi zainteresowani będą musieli zainwestować znaczną kwotę, zanim otrzymają swój pojazd.

Ten model stanowi znaczną zmianę w porównaniu z tradycyjnym sposobem posiadania samochodu. Zazwyczaj, gdy kupujemy samochód, możemy go nadal używać, dopóki jest w stanie jazdy i spełnia wymogi prawne. W przypadku Cybercabu właściciel będzie musiał stale polegać na usłudze płatnej, aby pojazd mógł się poruszać. Przypomina to sytuację wynajmowania baterii w niektórych markach samochodów.

Cifry te stają się szczególnie imponujące, gdy oblicza się koszt w dłuższej perspektywie. Subskrypcja kosztuje 3.588 dolarów rocznie, a w ciągu pięciu lat suma ta wynosi 17.940 dolarów. Jeśli dodać do tego koszt zakupu, łączna kwota przekracza 48.000 dolarów, bez uwzględnienia podatków, ubezpieczenia, konserwacji czy kosztów energii elektrycznej.

Nie jest jeszcze jasne, co się stanie z ubezpieczeniem. Na razie nie wiadomo, czy będzie je musiał płacić klient, czy też będzie ono już wliczone w te 299 dolarów. To może znacznie zmienić całkowity koszt, szczególnie w Stanach Zjednoczonych, gdzie ubezpieczenia są niezwykle drogie.

Kolejnym aspektem, który należy rozważyć, jest to, co się stanie, jeśli klient zdecyduje się przestać płacić miesięczną subskrypcję. Najprawdopodobniej samochód stanie się ogromnym pressem na papier, ponieważ klient bez funkcji autonomicznego prowadzenia w żaden sposób nie będzie mógł go używać, gdyż nie ma on kierownicy ani pedałów. Może to jednak stać się pretekstem do sporu prawnego, jeśli ktoś kupił ci samochód, a ty nie możesz go używać. W przypadku wynajmu baterii klient mógł zwrócić baterię i zainstalować własną, albo, co jest najczęstsze, kupić baterię bezpośrednio u producenta. Tutaj nie ma zbyt wiele możliwości „negocjacji”.

Oczywiście mamy tu do czynienia z pierwszą fazą wprowadzania produktu na rynek, a klientami będą głównie entuzjaści technologii oraz twórcy treści, którzy chcą po prostu wypróbować możliwość posiadania samochodu autonomicznego we własnym domu. Ale z czasem technologia będzie musiała się rozwijać – mieć szerszy zasięg oraz oferować rozwiązania dla tych, którzy nie chcą co miesiąc wydawać dużych sum na własny taksówkarz.

Nie ma wątpliwości, że Cybercab może stać się jednym z najbardziej medialnych produktów Tesli. Tym razem jednak celem nie jest przyciągnięcie uwagi i sprzedaż innych modeli Tesli. Producent chce, aby był to produkt komercyjny i opłacalny, co bez wątpienia stanowi poważne wyzwanie dla zespołu Elona Muska.