Znów nadszedł ten moment – Honda musi wprowadzić na rynek elektryczną wersję Super Cuba

Każde kilka lat czuję potrzebę przypomnienia Hondzie, że ma w rękach jedną z najłatwiejszych szans na sukces w branży motocykli elektrycznych – wystarczy po prostu stworzyć elektryczną wersję Super Cuba.

Nie mówię tu o elektrycznym skuterze inspirowanym Super Cubem. Ani o kolejnym futurystycznym konceptie z aerodynamicznym wyglądem i nazwą przypominającą hasło do Wi-Fi. Mam na myśli prawdziwy, autentyczny Honda Super Cub, tylko w wersji elektrycznej.

Formuła jest już gotowa.

Honda Super Cub jest bez wątpienia najbardziej udanym pojazdem motoryzacyjnym w historii – od jego wprowadzenia w 1958 roku wyprodukowano ponad 100 milionów egzemplarzy. Do dziś jest produkowany w ciągłej serii.

Duży udział w tym sukcesie ma to, jak przystępny jest ten pojazd. Nie powinien być on onieśmielający, nadmiernie potężny ani szczególnie skomplikowany. To prosty, praktyczny środek transportu umieszczony w jednym z najbardziej rozpoznawalnych kształtów dwukołowca, jakie kiedykolwiek powstały.

Innymi słowy, praktycznie prosi się o przekształcenie go w wersję elektryczną.

Urokiem tego motocykla jest to, jak prosty i ponadczasowy jest, a jego wygląd prawie w ogóle się nie zmienił przez niemal 7 dekad. Dzięki swobodzie projektowej, jaką oferują silniki elektryczne, ulepszenie tego uroczego małego motocykla do wersji elektrycznej byłoby dla inżynierów Hondy dziecinnie proste.

Silnik umieszczony w kole byłby prostym i tanim rozwiązaniem, które pozwoliłoby zaoszczędzić jeszcze więcej miejsca w kadłubie na baterie.

Honda nie potrzebowałaby ogromnego akumulatora zdolnego do długich podróży autostradą. Wystarczyłby akumulator umożliwiający przejechanie około 50–60 mil (80–95 km) w warunkach miejskich, silnik o prędkości około 50–60 mil na godzinę (80–95 km/h) oraz proste ładowanie poziomu 1 z zwykłej gniazdka elektrycznego. Jako rower miejski lub pojazd na plażę takie umiarkowane specyfikacje byłyby idealne.

Jeszcze lepiej byłoby, gdyby akumulator był wymienny. Honda ma już swój system wymiennych akumulatorów Mobile Power Pack e: stosowany w różnych elektrycznych pojazdach dwukołowych, a elektryczny Super Cub stanowiłby doskonałą platformę do jego rozszerzenia.

W ten sposób powstały rower mógłby osiągnąć wyjątkowo dobrą równowagę między różnymi cechami.

Dziś jest miliony osób jeżdżących na elektrycznych rowerach, które z czasem będą chciały czegoś szybszego, ale niekoniecznie motocykla elektrycznego o wadze 500 funtów (220 kg), zdolnego do osiągnięcia prędkości 120 mil na godzinę (200 km/h). Elektryczna wersja Super Cub byłaby naturalnym następnym krokiem: lekka, niezagrażająca, łatwa w prowadzeniu, tania w eksploatacji i wystarczająco szybka, by faktycznie pełnić rolę prawdziwego pojazdu miejskiego.

Będzie to również jeden z nielicznych motocykli elektrycznych, które mogą przemówić do osób, które niekoniecznie szukają „motocykla elektrycznego”. Wersja elektryczna cieszy się tak dużym popytem, że istnieją firmy specjalizujące się w zestawach do modernizacji, które przekształcają klasyczne modele Cub w pojazdy elektryczne.

Super Cub ma już od dziesięcioleci status przedmiotu kulturowego. Jest uroczy, praktyczny i nostalgiczny, ale nie wydaje się przestarzały. To taki motocykl, który może przemówić zarówno do doświadczonego kierowcy, jak i do osoby, która nigdy wcześniej nie rozważała posiadania motocykla.

A być może najważniejsze jest to, że Honda może faktycznie sprzedawać ten model na całym świecie. Ten sam podstawowy elektryczny Super Cub mógłby funkcjonować w zatłoczonych europejskich miastach, w całej Azji oraz w amerykańskich miastach i przedmieściach. Nie musi wygrywać w konkurencji pod względem specyfikacji – wystarczy, że będzie dostępny cenowo, niezawodny i bez wątpienia będzie Super Cubem.

Honda już pokazała, że rozumie znaczenie elektryfikacji małych dwukołowców. Zrobiła nawet symboliczny krok, wprowadzając w Chinach e-scooter przypominający Cuba. Ale istnieje różnica pomiędzy stworzeniem kolejnego elektrycznego skutera a elektryfikacją być może najsłynniejszego małego motocykla, jaki kiedykolwiek powstał.

Oto jestem znowu, Honda.

Masz nazwę. Masz projekt. Masz baterie. Masz skalę produkcji.

Po prostu połącz wszystkie elementy i daj nam już elektrycznego Super Cuba. Świat czeka i będzie ci wdzięczny.