Te ciekawe zanurzalne mosty z lat 80. zaskakują jako alternatywne rozwiązanie – a czy trafne?
16/10/2026 19:00
Ostatnia aktualizacja:
16/10/2026 19:00
W kanale Koryntu w Grecji rozwiązano problem przejazdu samochodów i statków w nietypowy sposób: zamiast podnosić most przy zbliżaniu się statku, całą drogę zanurza pod wodę. Istnieją dwa takie przejścia, położone w Poseidonii i Isthmii, z platformami o długości 33 metrów i szerokości siedmiu metrów. Gdy statek musi przeprawić się przez kanał, jezdnia opada na około osiem metrów pod powierzchnię, a następnie ponownie wypływa na powierzchnię, aby umożliwić ruch samochodów. Jeden z nich funkcjonuje od 1985 roku, a drugi od 1987 roku.
Zdjęcie trudno powiązać z zwykłą drogą. Samochód normalnie przejeżdża po niej, a kilka minut później dokładnie ten sam odcinek może być całkowicie zanurzony, aby statek mógł przepłynąć nad nim.
To ciekawy system używany od dziesięcioleci na obu końcach Kanału Korynckiego – szlaku morskiego o długości nieco ponad sześć kilometrów, który oddziela Grecję kontynentalną od Peloponezu.
33-metrowa droga, która zanurza się
Oba mosty znajdują się w Poseidonii, na krańcu Zatoki Korynckiej, oraz w Isthmii, przy Zatoce Sarońskiej. Obie mają 33 metry długości i siedem metrów szerokości, posiadają dwie jezdnie i są przeznaczone dla ruchu samochodów osobowych. Platforma zazwyczaj pozostaje w górnej pozycji i opuszcza się tylko wtedy, gdy musi przejść statek.
Jego działanie jest stosunkowo łatwe do zrozumienia, choć o wiele bardziej imponujące w obserwacji. System elektromechaniczny opuszcza platformę z prędkością około czterech metrów na minutę. Cały proces zanurzania lub podnoszenia trwa około trzech i pół minuty.
Droga znajduje się wtedy pod wodą, a statek przepływa przez miejsce, gdzie chwilę wcześniej jeździły samochody.
Zanurzanie rozpoczyna się 15 minut przed przybyciem statku
Problemem jest czas. Ze względów bezpieczeństwa operacja rozpoczyna się około 15 minut przed tym, jak statek dotrze do mostu, co oznacza, że ruch może się gromadzić podczas wykonywania manewru i przejazdu statku.
Powoduje to również nieunikniony skutek: gdy platforma ponownie się podnosi, jezdnia pozostaje całkowicie mokra, a nawet można zobaczyć ryby uwięzione na platformie po jej podniesieniu. System ten ma jednak oczywitą przewagę nad niektórymi mostami podnoszonymi – nie wymaga ruchomych konstrukcji unoszących się nad kanałem. Przestrzeń powyżej pozostaje całkowicie wolna po opuszczeniu drogi.
Rozwiązanie powstałe w latach 80.
Poseidonia była pierwszym z dwóch obiektów, wzniesionym w 1985 roku. Isthmia powstała w 1987 roku, według firmy zarządzającej obecnie kanałem.
Zanim powstały te mosty, istniały przejścia za pomocą pływających platform, które przenosiły pojazdy i osoby z jednego brzegu na drugi. Nowe systemy umożliwiły przekształcenie tych przejść w zwykłe drogi przez większość czasu i sprawiły, że znikały jedynie wtedy, gdy było to konieczne. Prawie cztery dekady później nadal funkcjonują.
W czasach, gdy duże projekty transportowe polegają na budowie tuneli, wiaduktów i zaawansowanych ruchomych mostów, Grecja zachowuje o wiele bardziej niezwykłe rozwiązanie: gdy samochody i statki muszą zajmować dokładnie tę samą przestrzeń, to droga ustępuje miejsca, zanurzając się w morzu.