Francja i Niemcy proponują 90-procentowe obniżenie emisji CO₂ w nowych samochodach do 2035 roku

Niemcy i Francja zamierzają zaproponować, aby producenci samochodów zmniejszyli emisje CO₂ z floty o 90 procent do 2035 roku, zamiast planowanych obecnie 100 procent – bez konieczności kompensowania pozostałych emisji. Wynika to z fragmentów wstępnego dokumentu umownego, który wskazuje również na surowsze wymogi dotyczące produktów „Made in Europe”, gdyż oba kraje dążą do zmiany polityki „Auto Package” w UE.
Zdjęcie: Florian Treiß
W zeszłym tygodniu _FAZ_ i _Handelsblatt_ poinformowały, że francuski prezydent Emmanuel Macron rezygnuje z oporu wobec złagodzenia celów emisji CO₂ dla samochodów w ramach unijnej floty. W zamian niemiecki kanclerz Friedrich Merz ma porzucić swoją wcześniejszą defensywną postawę wobec zbyt surowych wymogów „Made in EU”. Choć ogólne zasady zostały już uzgodnione, dalsze szczegóły są nadal przedmiotem negocjacji, jak donosili w zeszłym tygodniu dyplomaci UE. Spiegel przytacza teraz fragment wstępnego dokumentu umowy między obiema stronami, który ma stanowić podstawę do negocjacji na poziomie UE.
Zasadniczo Francja i Niemcy do tej pory zajmowały różne stanowiska w kluczowych kwestiach Pakietu Samochodowego. Kanclerz Merz i prezydent Macron ustępują teraz w jednej z ważnych kwestii, ale w zamian otrzymują poparcie dla innej istotnej sprawy. Podobno Francja jest skłonna poprzeć złagodzenie celów dotyczących emisji CO₂ w flotach – nawet powyżej poziomu proponowanego przez Komisję. W zamian Niemcy ustępują w kwestii planowanego Ustawy o Przyspieszeniu Rozwoju Przemysłu (IAA) i popierają surowsze zasady „Made-in-Europe” niż pierwotnie przewidywano.
Zgodnie z dokumentem umowy obie strony proponują teraz, aby cele dotyczące flot pojazdów wytwarzających CO₂ dla producentów zostały obniżone o 90 procent do 2035 roku, zamiast planowanych wcześniej 100 procent. Pozostałe 10 procent wyraźnie nie będzie musiało być skompensowane przez producentów – w tym punkcie dokument wykracza poza propozycję Komisji UE z zeszłego grudnia.
Tylko nieco ponad tydzień temu _Handelsblatt_ pisał, że Niemcy i Francja opowiadają się za złagodzeniem tych wymogów „o kolejne dziesięć punktów procentowych bez żadnej kompensacji”. Innymi słowy: „Wraz z opcjami kompensacyjnymi obniżka mogłaby matematycznie wynieść co najmniej 80 procent”. Jednak wygląda na to, że tak nie będzie. Cel 90 procent z propozycji Komisji pozostaje bez zmian, przy czym jedyną różnicą jest to, że producenci nie będą musieli skompensować pozostałych 10 procent.
W dokumencie wstępnej umowy stwierdza się: „Biorąc pod uwagę znaczące zmiany technologiczne, gospodarcze i geopolityczne od ustanowienia obecnego ramy regulacyjnej, pakiet dotyczący przemysłu motoryzacyjnego powinien osiągnąć lepszą równowagę pomiędzy celami klimatycznymi, konkurencyjnością przemysłową, rozwojem technologicznym a wzmocnieniem tworzenia wartości w Europie”. Dodatkowo napisano: „Będzie uwzględniane rosnące wykorzystanie paliw odnawialnych w obecnej flocie pojazdów. Dlatego producenci nie będą musieli rekompensować udziału odpowiadającego dziesięciu punktom procentowym pozostałych emisji.”
Jeśli chodzi o wzmocnienie podejścia „Made-in-Europe”, obie strony twierdzą, że dotacje państwowe powinny być przede wszystkim kierowane na produkcję samochodów w Europie. „Centralnym elementem tego pakietu powinien być silniejszy związek pomiędzy finansowaniem publicznym a tworzeniem wartości w Europie”, cytuje Spiegel dokument. Jednakże dokument nie jest bardziej precyzyjny w tym zakresie.
Zgodnie z _Spiegel_, pierwotni uczestnicy już skrytykowali tę inicjatywę. Susanne Goetz, pracownica organizacji Transport and Environment (T&E), ostrzega: „Niemcy i Francja popełniają historyczny błąd”. Europa musi stać się mniej zależna od importu ropy naftowej i potrzebuje dostępnych cenowo samochodów elektrycznych. „Ale ta umowa drastycznie spowalnia sprzedaż samochodów elektrycznych”. Istnieje również sceptycyzm ze strony Parlamentu: „Ten projekt nie jest wystarczający”, powiedział _Spiegel_ Tiemo Wölken, europoseł SPD. Mniejsze ambicje w zakresie redukcji CO₂ bez żadnej rekompensaty sprawiają, że osiągnięcie celów klimatycznych w sektorze transportu staje się „mało prawdopodobne, a nawet niemożliwe”.