Dlaczego w Polsce elektrykom idzie kiepsko, skoro jest góra pieniędzy? Bo są przepalane na niedziałające akcje

Gdy podsumowywaliśmy przedostatnie statystyki sprzedaży samochodów elektrycznych w Europie na podstawie danych ACEA, stwierdziliśmy z przekąsem, że Polska wlecze się w absolutnym ogonie, gdy na naszym terenie odbywa się właśnie „największa konferencja w tej części Europy poświęcona emobilności”. Po zastanowieniu doszliśmy do wniosku, że chyba rozumiemy to zjawisko. My, Polacy, nie chcemy mieć budowniczych kościołów czy rakiet, bo im nie można wystawić fakturki za marketing. My gardzimy cegłami, fundamentami czy inżynierami od silników korekcyjnych. My chcielibyśmy, żeby wszystko stanęło od razu – o, wtedy to by było godne szacunku!

Budowanie kościoła, rakiety, rynku aut elektrycznych jest fe, bo to jest praca u podstaw

Spis treści

Budowanie kościoła, rakiety, rynku aut elektrycznych jest fe, bo to jest praca u podstaw

Diagnoza

Kierunek

Wspomniana konferencja dała nam do myślenia. Wielka impreza, dziesiątki samorządowców, firm, wystawców. Koszt organizacji to od kilku do kilkudziesięciu milionów złotych, może więcej, mniej niekoniecznie. Impreza się rozrasta, z jednej zrobiły się trzy, czyli pieniądze na promowanie samochodów elektrycznych SĄ. Kto pracuje w branży agencji PR, wie, że naprawdę są, a szczególnie hojne są tutaj ostatnio niektóre chińskie marki, chociaż europejskie też nie szczędzą grosza.

No i te wydawane bimbaliony złotych na megakonferencje we wrześniu 2026 sprawiają, że zgodnie z najnowszymi danymi ACEA we wrześniu Polska jest drugim… od końca krajem, gdy chodzi o sprzedaż samochodów elektrycznych rok do roku. Najgorzej wypada Cypr (-36,4 proc., 151 -> 96 egz.), później jest nasza piękna ojczyzna (-21,9 proc., 4 452 -> 3 478 egz.). Skalę w liczbie egzemplarzy widać od razu, Cypr (i Chorwacja) to szum na radarze, tymczasem Polska leci w dół i powoduje znacznie wyraźniejszą niedowagę.

Polacy nie chcą samochodów na wodę, wolą samochody spalinowe, które uzależniają ich od dostawcy drogiej benzyny, tak? Niekoniecznie:

Diagnoza

Polski odbiorca ma swoją ścieżkę akceptacji, nie chce się spieszyć. Ten najmłodszy, bez pieniędzy, już widział osiągi elektryków, poczuł przyspieszenie Tesli Model Y, ba, może tylko karnął się Kukurinem i zobaczył, że silniki elektryczne potrafią coś, czego spalinowe nigdy nie osiągną. Ten starszy ma pieniądze, spodobała mu się dynamika albo po prostu przeliczył, że na prądzie z gniazdka jeździ się dwa razy taniej. Ten NAJstarszy jest uparty, ma stanowisko „nie, bo nie” – i trzeba się trochę napracować, żeby je zmienić. Na szczęście jest sposób:

Przykład NAJstarszego z nabywców elektryków, wychowawcy redaktora naczelnego, który przeliczył, że jednak mu się opłaca, a przy okazji nie doszedł do wniosku, że samochód na baterie ogranicza jego wolność

Naszym zdaniem te dziesiątki milionów złotych wydawane na „największą konferencję” to przepalanie kasy. Coś jak Kongres 590. Nikt nie zgani, bo „przecież był tam premier!”, ale pieniądze idą w błoto. Tymczasem żeby przekonać potencjalnych nabywców, że zakup elektryka im się opłaca, bo jest i taniej, i nie jeździ się na paliwie od szemranych dostawców, konieczna jest praca u podstaw. Z ludźmi, którzy kupili lub promują auta elektryczne i pokazują, że one naprawdę oferują lepszy stosunek możliwości do ceny.

Ursus Elvi na Kongresie 590. Zdjęcie z 2017 roku. Dziś po naszych drogach jeżdżą miliony tego typu elektrycznych aut dostawczych… …a nie, czekaj…

Z naszych paroletnich obserwacji wynika, że promowanie się na „największych konferencjach” to zwiastun, że firma czuje nadchodzący kolaps i usiłuje się uciec spod topora. Właśnie tam polskie premiery miały Ford Explorer (opóźniony o 2 lata; ratowany dzięki najmom za grosze), Vosco EV2 (projekt zabity, słusznie), VW ID. Buzz (niewypał na całym świecie), nie mówiąc o konwersjach Obrista. Bo łatwiej jest wystawić stoisko, uścisnąć kilka dłoni i opłacić fakturę niż pracować.

Kierunek

Uważamy, że brakuje nam w Polsce szacunku dla pracy u podstaw. Elon Musk potrafił zadzwonić do władz Berlina (Niemcy) z pytaniem, dlaczego blokują fabrykę i czy mógłby coś na to poradzić. Teraz mieszka w przyczepie pod Giga Texas, żeby być blisko swoich inżynierów. Tymczasem u nas, widzieliśmy to wielokrotnie w komentarzach na Elektrowozie, nie szanuje się murarza za jego pracę. My chcielibyśmy od razu strzelistych katedr, żeby one pączkowały z ziemi w ciągu nocy. Gdy ktoś puka, przychodzi, dzwoni i pyta o podstawy, jest uznawany za uciążliwego petenta.

Te bimbaliony, które idą na zbędne konferencje, powinny trafić do twórców serwisów i usług, którzy pokazują, że samochody elektryczne naprawdę są dla ludzi: pomidor.io, techlove.pl, evdelay.pl, lovev.pl, żeby wymienić tylko kilka z nich. Pan sh95, zresztą z Forum Elektrowozu, robi na Pomidor.io takie statystyki na żywo, że głowa mała. I właśnie takich ludzi naszym zdaniem należy wspierać. Jako redakcja Elektrowozu stoimy na stanowisku, że lepiej wydać 100 x 30 000 złotych niż jednorazowo 3 000 000 złotych.

Jasne: praca z dziesiątkami czy setką zaangażowanych twórców jest trudniejsza niż wystawienie jednej faktury. A oni jeszcze są skromni, nie wiedzą, jakie obowiązują stawki, wstydzą się brać pieniądze. Jedna prosta fakturka to pyk, leci, odhaczone, rozliczone, można pochwalić się działaniem.

Tylko że ta „jedna fakturka” to bezrobocie w perspektywie maksymalnie trzech lat. Takie działanie nie przynosi żadnych mierzalnych efektów. Lub przynosi skutki ujemne (!). Polska jest na dnie, gdy chodzi o akceptację elektryków, walczą z nimi nawet środowiska górnicze [wspierane przez ruską propagandę?], które przecież byłyby największymi beneficjentami przejścia kraju na samochody „na prąd z węgla”.

Ocena artykułu

Ocena Czytelników

[Suma: 1 głosów Średnia: 5]

Nie przegap nowych treści, KLIKNIJ i OBSERWUJ Elektrowoz.pl w Google News. Mogą Cię też zainteresować poniższe reklamy: