Vulcan precyzuje projekt związany z litusem w Ludwigshafen
Vulcan Energy przedstawiło studium wykonalności swojego drugiego projektu związанego z litusem w Oberrheingraben. W regionie Ludwigshafen planuje się produkować rocznie 21 100 ton węglanu litu. Zanim podejmie się decyzję inwestycyjną, konieczne są jednak jeszcze kilka etapów rozwoju.
Vulcan Energy rozwija swoje plany dotyczące drugiego projektu związанego z litusem i geotermią w Oberrheingraben. Projekt o nazwie Ludwig ma powstać w regionie Ludwigshafen i opierać się na doświadczeniach z bardziej zaawansowanego projektu Lionheart w okolicach Landau. Niemiecko-australijska firma opublikowała teraz studium wykonalności (Pre-Feasibility Study, PFS) dla projektu Ludwig.
Tak jak w przypadku Lionheart, Vulcan zamierza wydobywać z ziemi solankę termalną zawierającą lit, jednocześnie wykorzystując jej energię geotermalną. W przypadku Ludwig solanka ma zostać przetransportowana do centralnej instalacji przetwórczej. Tam Vulcan chce najpierw przy użyciu własnie opracowanej technologii bezpośredniej ekstrakcji litu (DLE) uzyskać chlorek litu, a następnie przetworzyć go w tym samym miejscu na węglan litu o jakości odpowiedniej do produkcji baterii. W Lionheart natomiast wydobycie i dalsza przetwórstwo litu są rozproszone pomiędzy Landau a Frankfurt-Höchst.
Dla Ludwiga firma Vulcan w badaniu dotyczącym wykonalności zakłada roczną produkcję 21 100 ton węglanu litu. Ponadto ma być uzyskiwane do 3 125 GWh ciepła odnawialnego rocznie, które ma służyć zarówno do własnych procesów produkcyjnych, jak i klientom regionalnym. W połączeniu z planowanymi 24 000 tonami monohydratu hydroksydu litu (LHM) z Lionheart, według własnych obliczeń Vulcan miałby produkować wystarczającą ilość litu na baterie około miliona samochodów elektrycznych rocznie. Te ilości są jednak jedynie szacunkowymi wartościami z badania.
Vulcan szacuje koszt na 1,26 miliarda euro
Vulcan szacuje obecnie inwestycje w Ludwig na 1,26 miliarda euro, co o około 15 procent jest mniej niż w przypadku Lionheart. Spółka przypisuje te mniejsze inwestycje między innymi doświadczeniom z pierwszego projektu oraz integracji wydobywania i przetwarzania litu w jednym miejscu. Koszty operacyjne mają wynosić 4.101 euro za tonę ekwiwalentu węglanu litu (LCE). Dzięki temu Vulcan umieszcza Ludwig w najniższym kwartylu światowej krzywej kosztów. Te dane również opierają się jednak na założeniach własnego badania wykonalności i nie zostały jeszcze potwierdzone przez działalność komercyjną.
Vulcan jest znacznie dalej w rozwoju dzięki projektowi Lionheart. Dla tego pierwszego projektu firma uzyskała finansowanie w wysokości 2,2 miliarda euro oraz pozwolenia na budowę obiektów w Landau i Frankfurt-Höchst. Komercyjna produkcja ma rozpocząć się w 2028 roku. Umowy o zakup produktów podpisano m.in. z LG Energy Solution, Umicore, Stellantis i Glencore. W kwietniu Vulcan przyciągnął również Siemensa jako strategicznego inwestora i partnera technologicznego. Według informacji firm, umowa ma obejmować również późniejsze etapy rozwoju.
Ludwig znajduje się natomiast jeszcze we znacznie wcześniejszej fazie. Jako kolejne kroki Vulcan wymienia seismikę 3D, wiercenia badawcze oraz dalszą opracowanie techniczne projektu. Ostateczna decyzja inwestycyjna (FID) ma zostać podjęta dopiero po pomyślnym rozpoczęciu produkcji w Lionheart. Firma jak dotąd nie podała możliwej daty rozpoczęcia produkcji w Ludwig.
To przedsięwzięcie jest istotne również w kontekście europejskiej zależności od surowców do produkcji baterii. Według badania Deloitte opublikowanego w sierpniu, od 50 do 60 procent wartości dodanej baterii powstaje podczas pozyskiwania i przetwarzania materiałów. Właśnie w tych obszarach europejskie firmy są dotychczas stosunkowo słabo przygotowane. Projekty takie jak planowane pozyskiwanie litu przez Vulcan mają na celu sprowadzenie większej części tej wartości dodanej do Europy.
Sam Vulcan realizuje długoterminową strategię ekspansji w rejonie Oberrheingraben. Po rozpoczęciu produkcji Lionheart firma planuje rozwijać kolejne projekty co dwa do trzech lat. Ludwig miałby stanowić drugą fazę tego planu. Czy projekt zostanie rzeczywiście zrealizowany w przedstawionej obecnie formie oraz czy uda się osiągnąć zakładane ilości wydobycia oraz koszty inwestycyjne i operacyjne, okaże się dopiero po dalszych badaniach geologicznych i bardziej szczegółowym planowaniu projektu.