Vulcan rozwija projekt związany z litem Ludwiga
Vulcan Energy przedstawiło wstępne badanie wykonalności swojego drugiego projektu związанego z litusem w Górnej Dolinie Renu. Oczekuje się, że region Ludwigshafen będzie mógł produkować 21 100 ton węglanu litu rocznie. Jednak przed podjęciem decyzji inwestycyjnej konieczne są jeszcze kilka kroków rozwojowych.
Vulcan Energy rozwija plany dotyczące drugiego projektu związанego z litusem i geotermią w Górnej Dolinie Renu. Projekt o nazwie Ludwig będzie realizowany w regionie Ludwigshafen i opiera się na doświadczeniach zdobytych podczas bardziej zaawansowanego projektu Lionheart w pobliżu Landau. Niemiecko-australijska firma opublikowała już wstępne badanie wykonalności tego projektu.
Tak jak w przypadku Lionheart, Vulcan zamierza wydobywać z ziemi solankę geotermalną bogatą w lit, jednocześnie wykorzystując jej energię geotermalną. W przypadku Ludwig solanka zostanie przetransportowana do centralnej instalacji przetwórczej. Tam Vulcan planuje najpierw zastosować swoją własną technologię Direct Lithium Extraction (DLE) do wytwarzania chlorku litu, który następnie będzie dalej przetwarzany na miejscu na węglan litu odpowiedni do produkcji baterii. Natomiast w przypadku Lionheart wydobycie i przetwarzanie litu odbywa się oddzielnie w Landau oraz Frankfurt-Höchst.
Dla Ludwig badanie wstępnej wykonalności zakłada roczną produkcję 21 100 ton węglanu litu. Ponadto przewiduje się wytworzenie do 3 125 GWh ciepła odnawialnego rocznie, które będzie przeznaczone zarówno na potrzeby własnych procesów produkcyjnych firmy, jak i dla klientów regionalnych. W połączeniu z planowanymi 24 000 tonami monohydratu hydroksydu litu (LHM) od Lionheart, Vulcan szacuje, że będzie w stanie wyprodukować wystarczającą ilość litu na baterie około miliona pojazdów elektrycznych rocznie. Jednak te wartości są nadal wyłącznie orientacyjne i opierają się na prognozach z badania.
Vulcan szacuje inwestycję na poziomie 1,26 miliarda euro
Vulcan szacuje obecnie, że inwestycja potrzebna w projekcie Ludwig wynosi 1,26 miliarda euro, co o około 15 procent jest mniej niż w przypadku Lionheart. Firma przypisuje tę mniejszą kwotę lekcjom wyciągniętym z pierwszego projektu oraz integracji wydobywania i przetwarzania litu w jednym miejscu. Koszty operacyjne szacuje się na 4 101 euro za tonę ekwiwalentu węglanu litu (LCE). Vulcan umieszcza projekt Ludwig w najniższym kwartylu globalnej krzywej kosztów. Jednak te dane również opierają się na założeniach z jego własnego wstępnego badania wykonalności i nie zostały jeszcze potwierdzone przez faktyczną działalność komercyjną.
Vulcan ma znacznie większy postęp w projekcie Lionheart. Dla tego pierwszego projektu firma uzyskała finansowanie w wysokości 2,2 miliarda euro oraz pozwolenia na budowę obiektów w Landau i Frankfurt-Höchst. Produkcja komercyjna ma rozpocząć się w 2028 roku. Podpisano umowy o zakup produktów z takimi firmami jak LG Energy Solution, Umicore, Stellantis i Glencore. W kwietniu Vulcan przyciągnął również Siemensa jako inwestora strategicznego i partnera technologicznego. Według obu firm umowa ta będzie obejmować również późniejsze fazy rozwoju.
Ludwig znajduje się natomiast w znacznie wcześniejszej fazie. Kolejnymi krokami projektu Vulcan są badania sejsmiczne w 3D, wiercenia eksploracyjne oraz dalszy rozwój techniczny projektu. Ostateczna decyzja inwestycyjna (FID) nie jest przewidywana przed rozpoczęciem produkcji w Lionheart. Spółka nie określiła jeszcze potencjalnej daty rozpoczęcia produkcji w Ludwig.
Projekt ma również znaczenie w kontekście zależności Europy od surowców do produkcji baterii. Według badania Deloitte opublikowanego w sierpniu, od 50 do 60 procent wartości baterii powstaje podczas wydobywania i przetwarzania materiałów. Europejskie firmy są obecnie stosunkowo słabe w tych obszarach. Projekty takie jak planowane wydobywanie litu przez Vulcan mają na celu przeniesienie większej części tej wartości do Europy.
Sama Vulcan realizuje długoterminową strategię ekspansji w Górnej Dolinie Renu. Po rozpoczęciu produkcji w Lionheart firma planuje rozwijać kolejne projekty co dwa do trzech lat. Ludwig stanowiłby drugą fazę tego planu. Jednak to, czy projekt zostanie faktycznie zrealizowany w obecnie opisanej formie – oraz czy osiągnięte zostaną założone ilości wydobycia, nakłady inwestycyjne i koszty operacyjne – stanie się jasne dopiero po dalszych badaniach geologicznych i bardziej szczegółowym planowaniu projektu..v-er.eu