Tesla jest bez samochodów: dostawy Model Y przesunięto na pierwszy kwartał 2027 roku

Tesla stoi przed sytuacją, której wielu w Europie jej zazdrości. Po kilku miesiącach, podczas których dostępność i liczba zamówień były jednymi z głównych słabości marki, Model Y ponownie zbiera zamówienia w tak dużych ilościach, że niektóre wersje wymagają czekania aż do przyszłego roku na termin dostawy.
To zjawisko jest szczególnie uderzające, ponieważ ma miejsce w momencie, gdy rynek europejski przechodzi głęboką transformację. Podczas gdy niektórzy producenci dostosowują produkcję, zamykają zakłady lub redukują zatrudnienie, aby przystosować się do sytuacji zmniejszonego wykorzystania swoich fabryk, Tesla robi dokładnie coś przeciwnego w swoim jedynym zakładzie w Europie.
Konfigurator Tesla pokazuje obecnie datę dostawy w styczniu-lutym 2027 roku dla najtańszej wersji Model Y, podczas gdy wersje Long Range mają datę dostawy przesuniętą na nieco mniej określony termin – pierwszy kwartał 2027 roku.
Także nie ma szybkiego dostępu do dostępnych egzemplarzy, ponieważ żadne nie są w magazynie. Tesla ma obecnie zero egzemplarzy Model Y dostępnych do natychmiastowej dostawy, a najszybszym rozwiązaniem jest wybór Model 3, który ma... dwa dostępne egzemplarze. Co więcej, wersja Long Range z dwoma silnikami jest droższa niż wtedy, gdy konfigurujemy ją od nowa. To szaleństwo.

To nie jest tylko kwestia produkcji. Tesla przyspiesza tempo wytwarzania właśnie dlatego, że potrzebuje większej liczby egzemplarzy, aby sprostać zamówieniom z Europy. I tu pojawia się jeden z najciekawszych danych dotyczących tej sytuacji: Giga Berlin przygotowuje się do produkcji 7.500 modeli Y tygodniowo, w porównaniu z około 5.000 sztuk tygodniowo, które produkowano dotychczas.
Początkowo wzrost ten miał nastąpić w kilku etapach. Fabryka przeszła od celu 5.000 sztuk tygodniowo do 6.200 podczas lata, a Tesla nadal dąży do osiągnięcia poziomu 7.500 sztuk tygodniowo do października. Aby to osiągnąć, firma zastosowała nawet dodatkowe zmiany oraz zatrudniła nowych pracowników.
W skali rocznej utrzymanie tygodniowo 7.500 sztuk oznaczałoby teoretyczny tempo około 390.000 modeli Y rocznie, chociaż rzeczywista produkcja będzie oczywiście zależeć od przerw, konserwacji, urlopów oraz rozwoju tempa wytwarzania. Ta liczba pokazuje mimo wszystko, jak bardzo Tesla chce wykorzystać możliwości zakładu w Grünheide.
Wnętrzna wizyta w Gigafactory Berlin pomaga zrozumieć, skąd może pochodzić część tego zapasu. Zgodnie z raportem przygotowanym podczas wizyty, fabryka została wzniesiona w zaledwie 843 dni od ogłoszenia projektu w listopadzie 2019 roku do rozpoczęcia produkcji 4 marca 2022 roku. W jej wnętrzu współistnieją duże maszyny i roboty o tak nietypowych nazwach jak King Kong czy Godzilla, a także liczne dzieła graffiti rozmieszczone w obszarach produkcyjnych i odpoczynkowych.
Jednym z najbardziej uderzających aspektów jest obszar odlewni. Tesla zdołała znacznie skrócić czas cyklu dzięki bardziej efektywnemu systemowi chłodzenia części oraz użyciu prasy do cięcia. Proces, który wcześniej trwał ponad dwie minuty, teraz zajmuje około 59 sekund, przy minimalnym celu wynoszącym 45 sekund.
Powłoka lakiernicza również stała się bardziej efektywna. Proces suszenia przeszedł od konieczności używania trzech pieców do zastosowania dwóch, co zmniejszyło zarówno potrzebną przestrzeń, jak i czas związany z jednym z etapów produkcji. Są to ulepszenia, które pojedynczo mogą wydawać się niewielkie, ale nabierają ogromnego znaczenia, gdy są stosowane tysiące razy tygodniowo.
Sam projekt fabryki pomaga przyspieszyć ruchy wewnętrzne. Dolny poziom jest zajmowany głównie przez pracowników i duże urządzenia, podczas gdy znaczna część transportu komponentów odbywa się nad ich głowami za pomocą systemów zautomatyzowanych. Rezultatem jest dość przestronna hala, w której ruch części nie zależy ciągle od ruchu wózków widłowych po strefach roboczych.
Raport wskazuje ponadto na szczególnie uderzającą liczbę: wyprodukowanie kompletnego Modelu Y wymaga około 10 godzin. Zgodnie z wyjaśnieniami podanymi podczas wizyty, Volkswagen ID.3 potrzebuje około 30 godzin. Porównanie to należy traktować z pewną ostrożnością, ponieważ procesy przemysłowe oraz dokładna definicja czasu produkcji mogą się różnić między producentami, ale służy ono do ilustrowania poziomu automatyzacji i organizacji w Grünheide.

Istnieją nawet ciekawsze szczegóły. W określonych częściach fabryki gra muzyka elektroniczna, aby stworzyć przyjemniejszą atmosferę pracy dla pracowników. W obiektach można również znaleźć liczne tablice związane z programami angażowania się w lokalną społeczność, dzięki którym Tesla promuje i nagradza wolontariat swoich pracowników.
Kolejny szczegół procesu pojawia się na końcu linii produkcyjnej. Po przejściu kontroli jakości samochody Model Y mogą samodzielnie przemieszczać się do stref parkowania i dystrybucji. Jeśli w trakcie procesu zostanie zidentyfikowany jakiś problem, jednostka jest odsuwana w celu jej sprawdzenia przed kontynuacją.
Wszystko to nabiera zupełnie innego wymiaru, gdy porówna się je z tym, co dzieje się zaledwie kilkaset kilometrów dalej. Volkswagen zmierza w zupełnie innym kierunku, realizując głębokie ograniczenia mocy produkcyjnych oraz liczby pracowników w celu odzyskania konkurencyjności.
Niemiecki producent początkowo zgodził się na redukcję ponad 35.000 miejsc pracy w swoich zakładach w Niemczech do 2030 roku oraz obniżenie mocy produkcyjnych o 734.000 jednostek. Jednak proces nie zakończył się na tym. Nowy plan restrukturyzacji przedstawiony we wrześniu przewiduje kolejne 50.000 miejsc pracy mniej w całej grupie, co podnosi łączną liczbę miejsc dotkniętych procesem korekty do około 100.000.
Ponadto Volkswagen nie gwarantuje już przyszłego przydziału produkcji w zakładach w Emden, Zwickau, Hannover i Neckarsulm od 2031 do 2034 roku. Koncern przyznaje, że w swoich europejskich fabrykach ma nadmiar mocy produkcyjnych wynoszący ponad 500 000 sztuk, jednocześnie starając się obniżyć koszty i uproszczyć asortyment, który uważa za zbyt skomplikowany.
Różnica ta jest trudna do zignorowania. Tesla zwiększa liczbę zmian, zatrudnia pracowników i podnosi tempo produkcji w Berlinie, ponieważ potrzebuje więcej modeli Y, podczas gdy Volkswagen ogranicza zdolności produkcyjne i negocjuje znaczne cięcia w zatrudnieniu. Nie oznacza to, że oba producenci znajdują się w identycznych sytuacjach ani że wzrost zamówień Tesli sam w sobie gwarantuje trwały trend, ale pokazuje dwie radykalnie różne strategie przemysłowe w obliczu tego samego europejskiego rynku.
Wniosek jest jasny. Tesla od samego początku postawiła na samochody elektryczne i udało jej się osiągnąć pozycję trudną do prześcignięcia. Mimo prób Elona Muska, by zaszkodzić własnemu przedsiębiorstwu, firma ta wytrzymała i teraz rozwija się dzięki popytowi na samochody elektryczne w Europie, gdzie nie ma większej konkurencji ze strony niemieckich koncernów, które oferują produkty po przesadnie wysokich cenach o ograniczonych osiągach, oraz chińskich producentów, którzy wciąż się rozwijają i nie mają wystarczającej pozycji na tym kontynencie.
