Świadectwo: Thierry pojechał aż do Estonii swoim Peugeotem e-208 za 6,40 € / 100 km

Główna
Artykuły
Wypowiedź: Thierry pojechał aż do Estonii swoim Peugeotem e-208 za 6,40 € / 100 km
Ciąg dalszy treści po tym ogłoszeniu

Thierry, który jest użytkownikiem pojazdów elektrycznych od 2019 roku, skorzystał z emerytury, aby spełnić dziecięce marzenie – przejechać Europę swoim samochodem elektrycznym. Razem ze swoim 9-letnim synem dotarł z Loiret do Estonii, kierując swoim Peugeotem e-208 z 2020 roku, bez opłat drogowych, bez zarezerwowanego hotelu ani planerów podróży. Dzięki dzienniczkowi ładowań udowadnia, że jego miejski samochód z „małą” baterią może przejechać 1 000 km dziennie, przy koszcie zaledwie 6,40 € na 100 km.
Thierry mieszka w Saint-Père-sur-Loire w departamencie Loiret, pomiędzy Gien a Orléans. Przed emeryturą pracował jako operator wózków widłowych wysokiego zasięgu w firmie farmaceutycznej, obsługując palety na wysokości do 14 metrów. „To wynika z mojej młodości spędzonej na grach wideo – nabrałem dużej zręczności. Podobało mi się prowadzenie różnych maszyn” – uśmiecha się.
Po podbiciu rynku rok później przechodzi na nowy Peugeot e-208 z 2020 roku, aby pokonać swoje codzienne 74 km pomiędzy domem a pracą. Dlaczego właśnie ten model? „Był jednym z pierwszych, które oferowały szybkie ładowanie” – wyjaśnia. Dzięki rabatom i dotacjom koszt samochodu spada do 23 000 euro za czerwone auto z panoramicznym dachem. Sprzedane! Thierry nazywa je „speederem” Luke’a Skywalkera, chociaż przyznaje, że koła wciąż dotykają ziemi. W połączeniu z „serią ataków” w postaci instalacji pompy ciepła w domu, ten przejście z samochodu spalinowego na elektryczny sprawiło, że jego roczne rachunki za ogrzewanie i paliwo spadły z 5 000 do około 2 000 euro. Gdy nie korzysta z kilku darmowych stacji ładowania w okolicy, zazwyczaj ładował samochód w domu.
Dziecięcy sen, we dwoje i bez planera
Thierry dobrze zna kraje bałtyckie, gdzie już kiedyś spędzał wakacje. Do tej pory jednak jeździł tam samolotem: „To cały dzień podróży, to męczące, trzeba wynająć samochód na miejscu… Teraz, gdy mam czas, pomyślałem, że spróbuję dotrzeć tam drogą lądową. W ten sposób ma się własny samochód na miejscu.” Pociąg, który tak uwielbia, nie dociera wszędzie. A lot na silniku termicznym nie kusił go przy takiej odległości: „Długie podróże na silniku termicznym, po 600 kilometrach, to męczące. Okazało się, że jazda na silniku elektrycznym jest wygodniejsza.”
Czytaj też
Wypowiedź – Nigdy więcej! Laurent stracił zainteresowanie samochodami elektrycznymi po swoim Tesli
17 lipca 2026 roku wpisuje więc ostateczny cel swojej podróży do GPS-a TomTom w swoim samochodzie 208. Adres nie ulegnie już zmianie aż do Estonii, przechodząc przez Niemcy, Polskę, Litwę i Łotwę. Zasada, którą sobie wyznaczył, jest prosta: żadnych opłat drogowych, żadnego zarezerwowanego hotelu i żadnego planeru. „Pełna przygoda” – żartuje. Aplikacje do planowania ciągle powtarzały mu, że cel jest zbyt odległy. Robiłby jeszcze więcej, by odstraszyć naszego czytelnika, który przyzwyczaił się do znajdowania następnej stacji ładowania przy każdej zatrzymaniu, używając telefonu jako drugiego GPS-a.
W samochodzie jego 9-letni syn pełni rolę wzorowego współpilota. „Bardzo dobrze radził sobie ze swoją tabletem. Są okresy snu, a ponieważ zatrzymujemy się, by naładować baterię, widzimy w okolicy dwa lub trzy sklepy, jemy… Dla niego to


Najbardziej męczące było to, że musiał siedzieć w foteliku dziecięcym", opowiada ojciec, który żałuje, że nie wybrał podnóżka do siedzenia.
Pierwsza noc spędzają w hotelu typu B&B w Niemczech, zanim o 5 rano wyruszają w kierunku Polski. Po przybyciu wieczorem do Zielonki właścicielka ich małego hotelu przygotowuje dla nich niezapomniane przyjęcie. Oferuje im kolację i śniadanie, a następnie daje torbę z jedzeniem na drogę. Według Thierry’ego była „wyraźnie bardzo szczęśliwa, że widzi nas w tej podróży”.
Poznaj także
Wypowiedź – Wakacje Kevina: 3 400 km w trasie z jego MG 4!
1 000 km dziennie przy zasięgu 300 km
Na papierze e-208 Thierry’ego wcale nie przypomina wielkiego samochodu drogowego. Jego bateria o pojemności 50 kWh brutto (46,3 kWh użytecznych) zapewnia około 300 km zasięgu w rzeczywistych warunkach jazdy. To jednak nie odstrasza naszego podróżnika, którego metoda jest już dobrze wypracowana: ładowanie co około trzy godziny, na czas jedzenia i krótkiej przerwy. „Mój sekret to wyruszanie z zasięgiem ponad 250 kilometrów. Czasami ładowałem baterię do 80%, a czasami więcej. Do 100% ładowałem tylko wtedy, gdy jadłem”, wyjaśnia. Zazwyczaj potrzebował od 25 do 35 minut, aby doprowadzić pojemność baterii do pożądanego poziomu.
Krzywa ładowania nigdy go nie zdradziła, nawet po kilku szybkich sesjach w ciągu jednego dnia. „Nie zauważyłem spadku mocy. W Niemczech i Polsce udało mi się osiągnąć nawet 85 kW” – precyzuje. Jego samochód nie posiada jednak żadnej funkcji przygotowania akumulatora.
Aby oszczędzać zasięg, Thierry nie przekracza prędkości 110 km/h, nawet na długich odcinkach w Niemczech bez ograniczeń prędkości. Opisuje te betonowe odcinki jako „katastrofę”, na których miał „wrażenie, że naśladuje słynnego psa z tylnego siedzenia”. Liczne prace drogowe często zmuszały go do zwalniania. Po przybyciu do Estonii komputer pokładowy wykazał bardzo godny pochwały średni wynik 13,6 kWh/100 km.
Ostatniego dnia pozostało jeszcze 1 000 km do przejechania od Polski do Sillamäe. Łącznie potrzebował około trzydziestu godzin jazdy, aby przebyć 2 900 km w drodze tamtej. „1 000 km dziennie – to było naprawdę dużo, ale z samochodem elektrycznym, bez wibracji silnika, jest to łatwe i nie męczy. Nawet nie zasnąłem za kierownicą” – zapewnia. Chwali również tempomat, „utrzymywanie się na pasie w stylu Jedi”, oraz wygodę siedzeń.
Ładowanie poza Francją: koniec konkurencji
To jest główna lekcja z podróży. „We Francji stymulowanie konkurencji to gra. Skoro mamy odpowiednie sieci, to w porządku. Gdzie indziej jest inaczej – musisz przyjąć to, co jest dostępne”, zauważa Thierry. Po francuskiej stronie jego subskrypcja Electra za 5 euro miesięcznie gwarantuje mu cenę kilowatogodziny na poziomie 0,29 euro. W Niemczech i Polsce ceny zazwyczaj przekraczają 0,60 euro, a szukanie tańszych opcji niewiele daje: „Różnica wynosi od 2 do 3 centów. Wydaje się, że wszyscy dostosowują się do cen w okolicy”.
Dwa te kraje nie są jednak do siebie podobne. W Niemczech stacje łatwo znaleźć tuż przy wyjściach z głównych dróg. W Polsce trzeba często dotrzeć do małego miasteczka, aż na parking jakiegoś sklepu. „To przypomina Francję z 2021 roku” – ocenia Thierry, który ubolewa również nad zbyt dużymi odległościami pomiędzy stacjami Tesla na wschodzie. Mimo to superchargerzy, otwarte teraz również dla innych marek, kilka razy uratowały mu sytuację. Tylko jedna stacja go rozczarowała: tani szybki ładowarka Lidl w Polsce, tak wolny, że wolał zmienić stację po naładowaniu niecałych 4 kWh.
Kraje bałtyckie zachwyciły go pięknymi drogami oraz znakami informacyjnymi w stacjach benzynowych i sklepach. W Estonii karta lokalnego operatora Enefit obniża cenę kilowatogodziny do 0,27 euro. Jego pierwsza karta od tego operatora, zdobyta podczas poprzedniej podróży, była już nieważna. Dlatego stworzył na miejscu nowe konto w języku angielskim za pomocą aplikacji, podając adres swojego mieszkania, i dwa dni później otrzymał kartę. Małe zaskoczenie na miejscu: aplikacja Peugeot, która we Francji wymagała aktualizacji za każdym razem, w Estonii pokazywała procent naładowania w czasie rzeczywistym.
To karta Enefit wyjaśnia, dlaczego powrót kosztował mniej niż wyjazd. „W drodze tam musiałem zatrzymać się w Tesla. W drodze powrotnej częściej korzystałem z lokalnych stacji” – podsumowuje. Oto szczegółowy dziennik ładowań prowadzony przez Thierry’ego, który zgodził się podzielić nim z naszymi czytelnikami.
Wyjazd, od 17 do 19 lipca 2026 roku (około 2 900 km)
Data
Operator i miejsce
Kraj
kWh
Cena (€)
€/kWh
17/07
Electra Saint-Dizier
Francja
37,70
10,92
0,29
17/07
Electra Chemnitz
Niemcy
39,60
13,46
0,33
17/07
Tesla Wörrstadt
Niemcy
22,48
15,00
0,66
17/07
Tesla Kirchheim
Niemcy
26,82
17,20
0,64
17/07
SWK Kaiserslautern (stacja Electra wyłączona)
Niemcy
7,73
5,98
0,77
17/07
SWK Kaiserslautern
Niemcy
14,24
11,01
0,77
18/07
Tesla Legnica
Polska
40,93
18,67
0,45
18/07
Tesla Wrocław
Polska
9,48
4,56
0,48
18/07
Biedronka
Polska
40,01
29,66
0,74
19/07
Biedronka
Polska
20,68
15,19
0,73
19/07
Biedronka Powerdot
Polska
31,80
21,00
0,66
19/07
Tesla Kaunas
Litwa
26,59
16,83
0,46
19/07
Eleport Riga
Łotwa
35,71
17,25
0,48
19/07
Tesla Tartu
Estonia
32,39
17,16
0,53
Suma
395,44
213,89
0,54
7,37 € za 100 km na tym pierwszym odcinku o długości 2900 km.
W Estonii, od 22 lipca do 18 sierpnia 2026 roku (1 264 km)
Data
Miejsce
kWh
Cena (€)
€/kWh
22/07
Sillamäe
17,17
4,68
0,27
22/07
Tallinn
16,36
4,42
0,27
27/07
Sillamäe
14,83
4,00
0,27
29/07
Sillamäe
7,56
2,49
0,33
29/07
Sillamäe
31,50
8,51
0,27
31/07
Tallinn
26,08
8,61
0,33
31/07
Sillamäe
29,81
8,05
0,27
02/08
Sillamäe
2,57
0,69
0,27
02/08
Sillamäe
28,25
7,63
0,27
06/08
Tartu
26,06
8,78
0,33
06/08
Sillamäe
28,50
7,70
0,27
12/08
Sillamäe
30,46
8,22
0,27
18/08
Sillamäe
9,76
2,64
0,27
Razem
264,91
76,45
0,28
Czyli 3,10 € na 100 km. Efekt karty Enefit jest wyraźny.
Powrót, od 20 do 22 sierpnia 2026 roku (około 2 900 km)
Data
Operator i miejsce
Kraj
kWh
Cena (€)
€/kWh
20/08
Enefit Tartu
Estonia
28,00
7,56
0,27
20/08
Enefit Ragana
Łotwa
33,00
15,51
0,47
20/08
Enefit (Litwa)
Litwa
27,71
8,31
0,30
20/08
Enefit Kreivukė
Litwa
31,57
11,05
0,35
20/08
Kisielnica
Polska
27,29
17,05
0,62
21/08
Tesla Warszawa
Polska
32,19
10,66
0,33
21/08
Lidl Elocity Zduńska Wola (zbyt wolne)
Polska
3,93
2,63
0,66
21/08
Eleport Sieradz
Polska
18,75
10,40
0,55
21/08
Tesla Wrocław
Polska
37,10
23,56
0,63
21/08
Tesla Drezno
Niemcy
37,09
24,75
0,66
22/08
Tesla Weimar
Niemcy
32,62
21,77
0,66
22/08
Ionity Alsfeld
Niemcy
10,41
6,66
0,63
22/08
Tesla Alsfeld
Niemcy
20,03
12,84
0,64
22/08
Electra Kaiserslautern
Niemcy
35,71
12,14
0,33
22/08
Saint-Dizier
38,58
11,19
0,29
Suma
413,98
196,08
0,47
To równa się 6,76 € na 100 km. Przejazd przez kraje bałtyckie odbywa się po obniżonej cenie, zanim powraca się do trudnej rzeczywistości w Niemczech i Polsce.
Łącznie Thierry wydał 486,42 euro na ładowanie podczas wakacji, co według jego obliczeń stanowi 6,40 € na 100 km. Oprócz Electra i Enefit użył również Electroverse, Chargemap, aplikacji Tesla oraz Google Maps, aby dotrzeć do stacji ładowania. Ten koszt jest bardzo zbliżony do kosztów 4 300-kilometrowej podróży Armanda po Europie Środkowej, który jechał Tesla Model 3 przy użyciu stacji Supercharge.
Dzięki swojemu doświadczeniu zaleca wcześniejsze zakupienie karty ładowania w kraju docelowym, jeśli taka istnieje – nie udało mu się bowiem znaleźć takiej dla Polski. Radzi również sprawdzenie na Chargemap lokalnych operatorów, aby uniknąć zależności wyłącznie od stacji Tesla. „Moja podróż była tańsza w drodze powrotnej, bo doświadczenie się opłaca!”, podsumowuje.
170 000 km i bateria, która wytrzymuje
E-208 Thierry’ego ma już prawie 170 000 km przebiegu, przy średnich 30 000 km rocznie. Chociaż jego właściciel nigdy nie sprawdzał stanu baterii (SoH), obserwuje zasięg pokazywany po pełnym naładowaniu. „Gdy była zupełnie nowa, osiągałem 320 km. Dziś to już 302–308 km. No cóż, to jeszcze w porządku” – mówi z umiarem. To umiarkowane spadki, około 5%, są zgodne z badaniami przeprowadzonymi na używanych bateriach samochodów elektrycznych, które pokazują zwykle niewielką degradację.
Dla tych, którzy wciąż wahają się z powodów budżetowych, Thierry przypomina o elementie często pomijanym: konserwacji samochodu spalinowego. „Ludzie myślą tylko o paliwie, ale zawsze zapominają o konserwacji”, podkreśla. Sam doświadczył tego przez 16 lat ze swoim Peugeotem 307. Z e-208 rachunek pozostaje niewielki – płaci od 200 do 250 euro co 25 000 km (mniej więcej raz w roku) za przegląd wykonywany u autoryzowanego dealera marki. Przez prawie 170 000 km wymieniono tylko płyn hamulcowy oprócz filtrów w środku pojazdu. Oryginalne opony Michelin zostały zamienione dwa razy, dla tego samego modelu, i „łatwo wytrzymują 90 000 km”. Nie zgłasza żadnych awarii, a system cały czas otrzymuje aktualizacje GPS. „Ufam oponom, ufam TomTomowi, ufam Peugeotowi”, podsumowuje.
„Przy zasięgu przekraczającym 400 km to niewiele daje”
W Estonii Thierry spotyka Francuza, który przyjechał poznać kraj samochodem kempingowym. „Powiedziałem mu: ja przyjechałem małym samochodem” – opowiada z uśmiechem. Po drodze kilka osób dziwiło się, widząc jego francuską tablicę rejestracyjną: „Pochodzi pan z Francji? To bardzo daleko!”
Czytaj także
Wypowiedź – Nicolas uwielbia swojego Mercedesa EQS, ale oto dlaczego opuszcza tę markę
Dla tych, którzy są przekonani, że duży akumulator jest niezbędny, by pojechać daleko, odpowiada z nutą ironii: „To ludzie, którzy nic nie wiedzą o samochodach elektrycznych, ciągle szukają wymówek. Na autostradach jest pełno osób, które w ogóle się nie zatrzymują!”. Jego opinia jest jednoznaczna: „Aby było wygodnie, 400 km to lepszy wynik, ale powyżej tego nie ma większego sensu. Ładowanie trwa dłużej, a i tak ludzie z akumulatorem na 500 km zatrzymają się po dwóch i pół, trzech godzinach. Gdy jedziemy 600 lub 700 kilometrów na wakacje, nie potrzebujemy tak dużej zasięgowej autonomii.”
Oczywiste jest, że świadectwo Thierry’ego obala dwa uporczywe mity:
Najpierw samochód elektryczny z grupy compact, który ma sześć lat, 170 000 km na liczniku i zasięg około 300 km, może przemierzyć kontynent z prędkością 1 000 km dziennie.
Następnie daleka podróż samochodem elektrycznym nie kosztuje fortuny: nawet przy cenie 0,60 do 0,77 euro za kilowatogodzinę w Niemczech i Polsce, średnio wydał on 6,40 € na 100 km.
Jego opowieść przypomina również, że Francja nadal ma dobre warunki pod względem cen i sieci ładowania, natomiast Europa Wschodnia rozwija się w bardzo różnych tempach w zależności od kraju. Kraje bałtyckie są wzorem do naśladowania, a Polska ma jeszcze długą drogę przed sobą.
A wy – czy kiedykolwiek przekroczyliście odległe granice ze swoim samochodem elektrycznym? Który kraj najbardziej zaskoczył was pod względem możliwości ładowania? Opowiedzcie nam o swoim doświadczeniu w komentarzach i/lub podzielcie się nim na forum Automobile Propre.
Automobile Propre i ja osobiście bardzo dziękujemy Thierry'emu za udostępnienie nam jego świadectwa.
Aby nie zniechęcać naszych czytelników do dzielenia się swoimi historiami w przyszłości, wszelkie komentarze obraźliwe wobec naszych rozmówców, ich życia, wyborów i/lub idei zostaną usunięte. Dziękujemy za zrozumienie.
Angstromil 7 godzin temu
Dziękuję za to ciekawe świadectwo. Ja również posiadam e-208 z tej samej generacji, kupioną używaną (2021 rok, koła 16 cali, 50 000 km).
Zauważam podobieństwa, ale także różnice w porównaniu z doświadczeniem Thierry'ego:
- Samochód jest wygodny i przyjemny w prowadzeniu
Ponadto:
- Silnik i/lub skrzynia biegów od zawsze wydają hałas (rezonans?) przy prędkościach od 105 do 115 km/h (zauważyłem to również w innym egzemplarzu)
- Aplikacja MyPeugeot czasami nie działa :-D. Nie nadaje się do monitorowania ładowania na odległość
- Kupiłem ją bez zbytniej nadziei na jej niezawodność, która była dość krytykowana. Miałem dwa poważne awarie: uszkodzenie elementu w selektorze biegów w 2025 roku (niemożliwe było opuszczenie biegu P), naprawione w ramach gwarancji używanego auta, oraz problem z akumulatorem 12V w 2026 roku. Nadal mam nadzieję, że kompresor klimatyzacji będzie działał poprawnie
- Mój doświadczenie z salonem Peugeot wymaga znacznych ulepszeń i jest gorsze niż w przypadku Renault i Toyoty
Podsumowanie: często myślę o jego zastąpieniu
1
Albertoil 10 godzin temu
Ta sama trasa bez smartfona?
1
Jerem974 8 godzin temu
Ja latem wraz z moją partnerką pojechaliśmy aż do Kopenhagi elektrycznym Corsą z 2020 roku (miał zaledwie 50 000 km na liczniku) wyruszając z Tuluzy. W drodze tam zrobiliśmy sporo postojów – przejechaliśmy przez Szwajcarię, Niemcy, Belgię, Holandię, Danię, a na końcu Szwecję. W drodze powrotnej wyruszyliśmy w niedzielę rano z Kopenhagi, pojechaliśmy promem między Szwecją a Niemcami i stamtąd dotarliśmy do Tuluzy we wtorek około 22:30. Następnego dnia, czyli w środę, była zaćmienie Słońca – pojechaliśmy aż do Tarragony, aby zobaczyć jej pełny przebieg. To była naprawdę fajna podróż.
Łącznie wydaliśmy 450€ na prąd; ładowaliśmy akumulator co około 200 km lub co 2 godziny.
Nasi przewodnicy
