Elektryczne trójkołowce opracowane przez Uniwersytet Filipiński gotowe do produkcji przemysłowej

Podziel się z CleanTechnica swoim wsparciem poprzez subskrypcję na Substacku, Patreonie lub Stripe. Pomóż nam tworzyć wysokiej jakości, oryginalne treści, które publikujemy co tydzień, mimo wyzwań stawianych przez sztuczną inteligencję służącą do pobierania treści, antyspołeczne media, inflację i inne przeszkody.
MANILA, Filipiny – Uniwersytet Państwowy w Cagayan (CSU) udostępnił lokalnie opracowane prototypy pojazdów elektrycznych inwestorom komercyjnym, co stanowi praktyczny krok naprzód w rozwoju krajowej produkcji oraz czystego transportu na całych Filipinach.
Na wystawie Sustainability Expo 2026 w Manili Centrum Badań i Rozwoju w dziedzinie Elektromobilności uniwersytetu (EMRDC) zaprezentowało dwa kluczowe innowacje: specjalnie zbudowany siedmioosobowy elektryczny trójkołowiec oraz przekształcony konwencjonalny trójkołowiec. Chociaż początkowy koszt budowy prototypu siedmioosobowego wyniósł 600 000 peso (10 400 dolarów), sekretarz Ministerstwa Nauki i Technologii (DOST) Renato Solidum Jr. zaznaczył, że produkcja komercyjna pozwoli uniknąć początkowych wydatków na badania. Oczekuje się, że zwiększenie skali produkcji oraz stopnia mechanizacji znacząco obniżą koszty materiałów i pracy.
Zespół badawczy wcześniej stworzył system konwersji C-Trike, który przekształca standardowe trójkołowce na benzynę w pojazdy elektryczne za około 120 000 peso (2 080 dolarów). Dzięki temu operatorzy flot mogą łatwo wejść w erę elektryfikacji, nie musząc wymieniać całych pojazdów. Aby rozwiązać problem przerw spowodowanych ładowaniem, ośrodek wprowadził również kompatybilną architekturę wymiany baterii, która umożliwia kierowcom zastąpienie wyczerpanych baterii w ciągu kilku minut.
Inicjatywa, opracowana w ramach rządowego programu Science for Change, otrzymała ponad 51 milionów peso (884 000 dolarów) z funduszy państwowych i obejmowała współpracę z Uniwersytetem Filipin w Diliman, którego Laboratorium Elektroniki Mocy opracowało podstawowe systemy elektryczne. Zbudowano pięć prototypów, które zostały rozmieszczone w kilku prowincjach w celu przeprowadzenia testów terenowych. Późniejsze badania wydajności opublikowane w Philippine Journal of Science analizowały efektywność energetyczną oraz zdolność do wspinaczki, potwierdzając jednocześnie, że wysokie początkowe koszty zakupu pozostają największą przeszkodą w ich wprowadzaniu.
Aby zamknąć lukę pomiędzy badaniami naukowymi a wprowadzeniem produktów na rynek, Cagayan State University podpisała umowy licencjonowania technologii z partnerami z sektora prywatnego w celu zajęcia się produkcją komercyjną, montażem oraz dystrybucją na poziomie regionalnym. To działanie jest w pełni zgodne z szerszą polityką gospodarczą prezydenta Ferdinanda Marcosa Jr., który opowiada się za lokalną produkcją czystych pojazdów, aby ochronić transport publiczny przed wahaniami cen ropy naftowej na świecie. Małe platformy transportowe służące do celów lokalnych pozostają logicznym priorytetem pod względem elektryfikacji ze względu na wysoką gęstość zaludnienia w miastach oraz ustalone codzienne trasy, które pasują do modeli ładowania w bazach.
Długoterminowa wykonalność będzie zależeć od kilku czynników ekonomicznych i operacyjnych poza cenami pojazdów. Operatorzy flot muszą ocenić wszystkie koszty posiadania, w tym stawki za prąd, warunki finansowania, koszty konserwacji oraz cykle wymiany baterii. Krajowi dostawcy muszą również stworzyć niezawodne lokalne łańcuchy dostaw elementów elektroniki przemysłowej, silników i ogniw baterii, aby zwiększyć wartość produkcji krajowej.
DOST nadal finansuje działania związane z elektryczną mobilnością, w tym łódź napędzaną energią słoneczną realizowaną we współpracy z Uniwersytetem Mapua oraz projekt promu elektrycznego realizowany z Uniwersytetem Filipin. To inwestorzy z sektora prywatnego ostatecznie zadecydują, czy te lokalnie opracowane technologie będą w stanie osiągnąć wymaganą skalę i równowagę cenową niezbędną do transformacji transportu publicznego na Filipinach.