Aby zaoszczędzić 430€ rocznie, ten rząd zatwierdza montaż paneli słonecznych o mocy do 1.200 W na balkonach

Kalifornia chce ułatwić praktycznie każdemu gospodarstwu domowemu wytworzenie części własnej energii elektrycznej, nawet wtedy, gdy ich właściciele nie posiadają odpowiedniego dachu do zainstalowania konwencjonalnych paneli słonecznych. Gubernator Gavin Newsom podpisał 30 września trzy nowe ustawy energetyczne, wśród których wyróżnia się inicjatywa mająca na celu uproszczenie korzystania z małych, podłączanych do prądu systemów fotowoltaicznych.

Rozwiązanie to jest szczególnie interesujące dla mieszkańców apartamentów, domów wynajmowanych lub nieruchomości, gdzie tradycyjna instalacja słoneczna nie jest wykonalna. Urządzenia te, powszechnie znane jako panele słoneczne balkonowe, umożliwiają wykorzystanie energii słonecznej za pomocą zwykłej gniazdka elektrycznego w domu, bez konieczności realizacji skomplikowanych instalacji, które zazwyczaj są wymagane w przypadku większych systemów fotowoltaicznych.

Panele słoneczne od 425 euro, które podłącza się bezpośrednio do ściany

Nowa ustawa o energii słonecznej typu Plug and Play, oznaczona jako „SB 868” i inicjowana przez senatora Scotta Wienera, ustanawia specjalne ramy regulacyjne dla przenośnych systemów słonecznych o maksymalnej łącznej mocy 1.200 W prądu przemiennego na gospodarstwo domowe. Mogą być instalowane na balkonach, podwórkach lub słonecznych ogrodach i podłączone do gniazdka domowego o napięciu 120 V w celu zaspokojenia części standardowych potrzeb energetycznych domu.

Jedną z głównych zalet jest właśnie cena. Zgodnie z szacunkami opublikowanymi przez organizację „Environmental Working Group” (EWG), inicjatora tego projektu, takie systemy można nabyć za około 500–1.200 dolarów, co przy obecnym kursie odpowiada mniej więcej 425–1.020 euro. Ta sama organizacja szacuje, że w zależności od charakterystyki instalacji i zużycia energii w domu, mogą one zaspokoić około 20% potrzeb energetycznych mieszkania i przynieść oszczędności sięgające 500 dolarów rocznie, czyli około 425 euro. Są to szacunki EWG, a nie gwarantowane oszczędności dla wszystkich gospodarstw domowych.

Najważniejszą nowością jest jednak uproszczenie procedur administracyjnych. Przedsiębiorstwa energetyczne nie będą już mogły wymagać umów o łączeniu sieci, uprzednich zezwoleń ani specjalnych taryf od użytkowników urządzeń spełniających określone wymagania. Będą mogli jedynie poprosić o elektroniczne powiadomienie z adresem, marką, modelem i mocą urządzenia. Urządzenia te muszą być certyfikowane, spełniać przepisy elektryczne oraz posiadać mechanizmy zapobiegające wprowadzaniu prądu do sieci podczas awarii. Wyjątki przewidziane w tym prawie wygasają 1 stycznia 2030 roku.

Autonomowe pojazdy elektryczne i baterie domowe również będą pełnić nową rolę

Kalifornia przyjęła również „SB 913”, znany jako Ustawa o Czystej Energii Lokalnej, inicjowany przez senatora Josha Beckera. Regulacja ta ma na celu lepsze wykorzystanie zasobów energetycznych już istniejących w gospodarstwach domowych, w tym pojazdów elektrycznych, baterii domowych, inteligentnych termostatów oraz innych urządzeń zdolnych do modyfikacji zużycia energii lub jej dostarczania w razie potrzeby.

Celem jest ułatwienie funkcjonowania tak zwanych wirtualnych elektrowni. Dzięki koordynacji licznych urządzeń rozmieszczonych w różnych domach, systemy te mogą przyczynić się do zrównoważenia popytu na energię elektryczną i poprawy stabilności sieci, co potencjalnie zmniejsza konieczność korzystania z dodatkowych tradycyjnych instalacji.

Ustawa stanowi, że organy regulacyjne muszą udoskonalić mechanizmy służące do ewidencjonowania tych zasobów zgodnie z wymaganiami dotyczącymi niezawodności, jakie nakładane są na firmy energetyczne. Termin wprowadzenia niezbędnych zmian upływa 30 czerwca 2028 roku.

Trzecia ustawa ma na celu obniżenie rachunków poprzez lepsze wykorzystanie istniejącej sieci

Trzeci przyjęty tekst, „SB 905”, skupia się na poprawie wykorzystania obecnych infrastruktur energetycznych. Zobowiązuje duże prywatne firmy do publikowania informacji na temat wykorzystania ich lokalnych sieci, dostępnej mocy w godzinach o najniższym zużyciu oraz miejsc, gdzie występują ograniczenia.

Ponadto należy rozważyć, czy określone potrzeby można zaspokoić za pomocą baterii lub przenosząc zużycie na godziny o mniejszym popycie, zamiast bezpośrednio podejmować kosztowne rozbudowy infrastruktury. Przepisy proponują również ponowną ocenę efektywności inwestycji w energetykę oraz poszukiwanie tańszych alternatyw finansowania.

Kat Lockwood, dyrektor generalna The Climate Center, pozytywnie oceniła te trzy inicjatywy: „Te przepisy nie tylko przynoszą ulgę Kaliforniakom walczącym z wysokimi rachunkami za prąd, ale także stanowią podstawę do postępów w dziedzinie klimatu i dostępności cenowej”.