← Powrót do aktualności
Inne

Jądrowa energia – tak czy nie? Wersja Prandiego

Jądrowa energia – tak czy nie? Wersja Prandiego

Energia jądrowa – tak czy nie? Vaielettrico zajęło wyraźnie sprzeciwne stanowisko. Powołuje się przy tym na argumenty wybitnych naukowców, takich jak laureat Nagrody Nobla Giorgio Parisi czy Nicola Armaroli (wideo na końcu artykułu). Jednak nawet w naszych szeregach istnieją różne punkty widzenia, jak wyjaśnia w tym wystąpieniu Andrea Prandi, jeden z współzałożycieli.

Energia jądrowa – tak czy nie? „Byłem przeciwny, potem…”

Nie sądziłem, że kiedykolwiek pożałuję tego, iż dwukrotnie głosowałem przeciwko energetyce jądrowej. A jednak tak się stało. Raczej nie jestem żałosny, a raczej trochę żałosny. Mówię o tym z wami, może wtedy pożałuję tego, że żałuję. Planeta cierpi, a ludzie wydają się mało skłonni do jakichkolwiek poświęceń. Nawet 12 lat pracy jako kierownik ds. komunikacji w grupie EDF nie było w stanie mnie przekonać. Wręcz przeciwnie – poznawszy z bliska finanse tego francuskiego giganta energetycznego, jeszcze bardziej utwierdziłem się w przekonaniu, że energetyka jądrowa to wybór trudny do uzasadnienia pod względem ekonomicznym. Elektrownia jądrowa wymaga ogromnych inwestycji, długiego czasu realizacji oraz zdolności finansowych dostępnych tylko nielicznym podmiotom. Nawet utrzymanie w eksploatacji dużego parku jądrowego jest bardzo kosztowne. Również Międzynarodowa Agencja Energetyczna wskazuje kapitał, złożoność techniczną, opóźnienia i wyższe koszty jako główne przeszkody w rozwijaniu nowych reaktorów.

gospodarki rozwinięte.

Złożoność (oraz koszty) francuskiego doświadczenia

nuklear czy nie nuklear?

Francja jest dobrym przykładem. W 2023 roku państwo ponownie przejęło 100% akcji EDF, wycofując spółkę z giełdy, podczas gdy istniejące elektrownie wciąż wymagają znacznych inwestycji. Druga faza programu „Grand Carénage”, skupiona na odnowie obiektów i wydłużeniu ich okresu eksploatacji, kosztuje ponad 36 miliardów euro w latach 2022–2028. Krótko mówiąc, Francuzi płacili niższe rachunki za energię, ale musieli ponownie kupić EDF, która sama nie mogła funkcjonować. Jest jeszcze Flamanville. Prawie dwadzieścia lat temu, gdy pracowałem w EDF, razem z Enel zaprowadziliśmy grupę dziennikarzy na północ Francji. Nowy reaktor EPR w Flamanville był wtedy przedstawiany jako przyszłość europejskiej energetyki jądrowej. Budowa rozpoczęła się w 2007 roku, a uruchomienie planowano na 2012 rok. Pierwsze połączenie z siecią nastąpiło 21 grudnia 2024 roku, natomiast

Pełna moc została osiągnięta w grudniu 2025 roku. Francuski Trybunał Kontroli oszacował łączny koszt projektu, wliczając obciążenia finansowe, na 23,7 miliarda euro w roku 2023. Czas i koszty te same w sobie dobrze ilustrują złożoność nowej energetyki jądrowej.

„Musimy zelektryfikować nasze codzienne życie”

nuklear tak, nuklear nie?

W środku tej sytuacji pojawiła się Fukushima. Po wypadku z 2011 roku Francja wprowadziła dodatkowe wymogi bezpieczeństwa. Ale problemy w Flamanville mają swoje korzenie w czymś głębszym: błędy projektowe, trudności przemysłowe, wady produkcji, organizacja budowy oraz utrata umiejętności w całym łańcuchu dostaw. Można powiedzieć, że moje doświadczenie w energetyce jądrowej dało mi wiele powodów, by być ostrożnym. Dlaczego więc zmieniłem zdanie? Z pewnością nie z powodu obietnicy niższych cen prądu. Energia jądrowa nie rozwiąże problemu wysokich rachunków za prąd we Włoszech, a w tym zakresie trzeba zrobić coś innego. Trzeba przyspieszyć rozwój sieci, umożliwić budowę źródeł odnawialnych, zwiększyć magazynowanie energii oraz elektryfikować różne formy zużycia. Komisja Europejska wskazuje na zależność Włoch od gazu jako jeden z strukturalnych powodów wysokich cen prądu. Tymczasem Terna przewiduje ponad 23 miliardy

inwestycje w wysokości miliardów euro w tę sieć do 2034 roku. My również musimy wnieść swój wkład, wytwarzając jak najwięcej energii tam, gdzie ją zużywamy, oraz elektryfikując nasze codzienne życie, od transportu po mieszkania.

Jądrowa energetyka tak, a nie: „Spieszymy się z redukcją emisji i…”

Powód, dla którego zmieniłem zdanie, jest inny. Mamy pośpiech. Musimy znacznie szybciej ograniczyć emisje. Odnawialne źródła energii muszą rozwijać się wraz z sieciami i systemami magazynowania, ale w systemie, który musi pozbyć się paliw kopalnych, również energia jądrowa może odgrywać rolę. Jest to źródło energii sterowalne i o niskich emisjach, zdolne do wspierania produkcji z odnawialnych źródeł, która ma stać się dominująca. Również Międzynarodowa Agencja Energetyczna uważa ją za jedną z technologii przydatnych do budowy systemów energetycznych o niskich emisjach. Przez lata skupiałem się głównie na kosztach, czasie i trudnościach przemysłowych związanych z energią jądrową. Nadal mnie one martwią, ale dziś ważniejsza jest inna kwestia: czas, jaki mamy do dyspozycji, aby porzucić paliwa kopalne. Dlatego uważam, że energia jądrowa powinna wrócić do dyskusji na temat przyszłości energetyki we Włoszech. I właśnie dlatego, tak, żałuję.

To nie ci dwaj. Andrea Prandi

Poprzedni artykuł

Specyfikacje Tesla Semi, nadchodzą do Europy