Kluczowe orzeczenie: EWE Go musi oferować DCS te same ceny co końcowym klientom

Sąd Rejonowy w Monachium orzekł, że operator stacji ładowania EWE Go nie może naliczać dostawcy usług roamingowych DCS wyższych cen niż te, które pobiera od swoich własnych klientów końcowych. To pierwsze orzeczenie, które wyjaśnia przepisy antydyskryminacyjne zawarte w regulacji AFIR Unii Europejskiej – i może mieć znaczący wpływ na całą branżę ładowania.

Jakie ceny mogą naliczać operatorzy punktów ładowania (CPO) dostawcom kart i aplikacji do ładowania za korzystanie z ich stacji ładowania? A jakie przepisy regulacyjne określają zasady ustalania cen? Jest to przedmiot długotrwałego sporu pomiędzy Digital Charging Solutions (DCS), firmą tworzącą rozwiązania ładowania dla marek takich jak BMW i Mercedes-Benz, a EWE Go, operatorem stacji ładowania. Już w lutym odbyło się rozprawienie w Rejonowym Sądzie I w Monachium (link po niemiecku), które z wielkim zainteresowaniem obserwował przemysł. W istocie sprawa dotyczyła cen B2B dla dostawców usług roamingowych takich jak DCS oraz ich zgodności z AFIR – regulacją UE dotyczącą budowy infrastruktury dla paliw alternatywnych, w tym stacji ładowania.

6 października 2026 roku wydano orzeczenie – które może okazać się przełomową decyzją dla branży ładowania, mogąc spowodować spadek cen roamingu. W swoim (jeszcze nie ostatecznym) orzeczeniu (numer sprawy: 33 O 2062/25) Sąd Rejonowy Monachium I położył kres praktyce, która od lat wywoływała niezadowolenie nie tylko wśród ekspertów branży, ale także kierowców pojazdów elektrycznych: chaotycznym ustalaniu cen ładowania. W stacjach ładowania zazwyczaj obowiązują jedna lub więcej cen dla klientów umownych ustalonych przez odpowiedniego operatora stacji (np. z modelami subskrypcyjnymi lub bez nich), ceny ad hoc oraz różne ceny roamingu od różnych dostawców kart ładowania.

Postępowanie w Monachium pośrednio koncentrowało się przede wszystkim na cenach roamingu – a dokładniej na ich podstawie: dostawcy usług mobilnych, tacy jak Digital Charging Solutions, muszą płacić specjalne ceny hurtowe firmom CPO. Te z kolei stanowią podstawę taryf roamingowych, które oferują swoim klientom.

„Diskryminacyjne cenowanie” ze strony EWE Go

Digital Charging Solutions wniósł pozew przeciwko operatorowi stacji ładowania EWE Go do sądu w Monachium, zarzucając mu konkretnie „diskryminacyjne cenowanie”. W tym celu DCS powołał się na artykuł 5, ustęp 3 rozporządzenia AFIR, który stanowi: „Operatorzy publicznie dostępnych punktów ładowania nie mogą dyskryminować między końcowymi użytkownikami a dostawcami usług mobilnych ani między różnymi dostawcami usług mobilnych poprzez ustalane przez siebie ceny. Różnice w poziomach cen może istnieć, ale tylko jeśli są proporcjonalne i obiektywnie uzasadnione.”

Pozew dotyczył ceny „Offer2All” – ceny hurtowej lub B2B – wynoszącej 0,837 €/kWh, której EWE Go żądało od dostawców usług mobilnych takich jak DCS od daty referencyjnej, czyli 1 stycznia 2025 roku. Jednak w tej samej stacji ładowania EWE Go pobierało od użytkowników płacących jednorazowo jedynie 0,79 €/kWh, a od swoich klientów umownych (tj. zarejestrowanych użytkowników aplikacji EWE Go) zaledwie 0,52 €/kWh za tę samą energię elektryczną (wszystkie ceny są brutto).

DCS wniósł również pozew dotyczący opłaty blokującej w wysokości 0,10 €/minuta (netto), która od daty referencyjnej obowiązywała wyłącznie wobec MSP, a nie wobec użytkowników płacących jednorazowo czy klientów aplikacji EWE Go.

EWE Go musi pobierać od DCS 0,52 €/kWh

To orzeczenie ma duże znaczenie: Regionalny Sąd w Monachium I zabronił EWE Go dalszego pobierania wyższych cen od dostawcy usług mobilnościowych DCS. Przy tym sąd wyraźnie wziął pod uwagę różnicę cenową w porównaniu z bezpośrednimi klientami prywatnymi EWE Go, którzy płacą jedynie 0,52 €/kWh. Innymi słowy: zasadniczo EWE Go może wystawiać rachunki DCS po stawce 0,52 €/kWh, a nie po znacznie wyższej cenie Offer2All wynoszącej 0,837 €/kWh. Poprzednie interpretacje AFIR często obejmowały jedynie zakaz dyskryminacji pomiędzy (często już znacznie wyższą) ceną ad-hoc a ceną B2B.

„Różnice cen w tym samym punkcie ładowania są czasami drastyczne i niezrozumiałe dla konsumentów” – powiedział Jörg Reimann, dyrektor generalny Digital Charging Solutions. „Jeśli dostawca płaci znacznie więcej za prąd niż operator pobiera od swoich klientów, nie może oferować konkurencyjnej usługi w tym punkcie ładowania. Skuteczne stosowanie i egzekwowanie zasady niedyskryminacji określonej w AFIR stanowi zatem podstawę funkcjonalnej konkurencji na rynkach ładowania.”

Ceny roamingu mogą znacznie spaść

To oznacza, że DCS zakłada, iż dostawcy usług roamingowych mogliby w przyszłości oferować swoim klientom lepsze ceny, jeśli orzeczenie stanie się ostateczne, co stworzy precedens dla interpretacji AFIR. W rezultacie poziomy cen dostawców usług roamingowych mogłyby znacznie bardziej zbliżyć się do pierwotnych cen operatorów stacji ładowania – a zwykła dopłata za płatności ad-hoc jest teraz również pod znakiem zapytania.

Timo Knapheide, dyrektor prawny Digital Charging Solutions, powiedział: „Orzeczenie odpowiada na pytanie, które pozostawało otwarte dla całego rynku: czy zasada niedyskryminacji zawarta w AFIR ma zastosowanie również wtedy, gdy operator jednocześnie oferuje własne taryfy ładowania. O ile nam wiadomo, do tej pory w całej UE nie było żadnego orzeczenia sądowego wyjaśniającego tę kwestię.”

Uzasadnienie dopłaty cenowej nie jest przekonujące

Jak wspomniano, zgodnie z AFIR każda różnica w poziomach cen musi być obiektywnie uzasadniona. Jednak sąd nie uznał za przekonujące uzasadnienie EWE Go dotyczące znacznego dodatkowego opłatu w wysokości 0,317 euro/kWh – czyli około 60 procent – pomiędzy jego końcowymi klientami a dostawcami usług roamingowych, takimi jak DCS. Próby pozwanego uzasadnienia różnic cenowych wzrostem kosztów administracyjnych, wysiłków w obszarze obsługi klienta, ryzyk biznesowych lub modeli lojalności klientów na podstawie umów nie przyniosły rezultatów.

W pierwszej odpowiedzi dla _electrive_ na temat orzeczenia EWE Go stwierdziło: „W tym momencie musimy przeanalizować uzasadnienie wyroku i zdecydować, jak postąpić na jego podstawie. To zajmie trochę czasu. Ponieważ postępowanie jest nadal trwające, a orzeczenie nie jest jeszcze ostateczne, obecnie nie możemy komentować dalszych szczegółów sprawy.”

Sąd nie tylko orzekł, że praktyka EWE Go nie jest zgodna z AFIR, ale także nakazał EWE Go wypłacić odszkodowanie DCS za wszystkie szkody poniesione od wejścia w życie AFIR 13 kwietnia 2024 roku. Kwota ta może sięgać kilku milionów euro, chociaż dokładna suma nie została jeszcze określona. Jednak kwestia odszkodowania, podobnie jak całe orzeczenie, nie jest jeszcze ostateczna.

_Źródło: e-mail_ (Oświadczenie EWE Go), digitalchargingsolutions.com