Unia Europejska ma jasno określony cel: chce zamknąć drzwi, które Wielka Brytania pozostawiła szeroko otwarte dla chińskich samochodów elektrycznych.
04/10/2026 11:00
Zaktualizowano na
04/10/2026 11:00
Zjednoczone Królestwo chce ponownie nawiązać bliższe relacje z europejską przemysłowością, nie rezygnując całkowicie z wolności handlowej, którą uzyskało po Brexicie, ale ta strategia napotkała właśnie poważną przeszkodę. Bruksela jest skłonna włączyć to państwo do niektórych swoich nowych polityk przemysłowych, chociaż żąda gwarancji, że nie stanie się to również sposobem na ułatwienie wprowadzania chińskich produktów na rynek wspólnotowy.
Samochody stały się jednym z sektorów, w których te różnice są najbardziej widoczne. Rząd brytyjski stara się sprawić, by jego producenci i dostawcy mogli skorzystać z przyszłego ramowania „Made in Europe”, które przyzna priorytet produkcji europejskiej w zakresie dotacji, zamówień publicznych oraz określonych projektów strategicznych, podczas gdy UE żąda w zamian polityki handlowej znacznie bliższej tej, którą stosuje na swoim terytorium.
Bruksela chce, aby Wielka Brytania przybliżyła się do jej taryf celnych wobec Chin
Zgodnie z doniesieniami Financial Times, europejscy urzędnicy poinformowali Londyn, że jednym z warunków wzmocnienia tych relacji jest zaostrzenie regulacji dotyczących samochodów elektrycznych produkowanych w Chinach. Wśród rozważanych opcji znajduje się nawet stowarzyszenie celne, co mogłoby zmniejszyć znaczną część obecnych różnic handlowych pomiędzy Wielką Brytanią a Dwudziestoma Siedmioma krajami.
Różnice są szczególnie duże w przypadku samochodów elektrycznych. UE od października 2024 roku stosuje taryfy korygujące w wysokości od 7,8% dla Tesli po 35,3% dla SAIC oraz innych firm, które nie współpracowały przy badaniach; kwoty te dodają się do standardowej taryfy 10% i mogą w niektórych przypadkach podnieść całkowity koszt do około 45,3%.
Bruksela wprowadziła te środki po stwierdzeniu, że chiński łańcuch produkcji samochodów elektrycznych korzysta z dotacji, które mogą spowodować szkody gospodarcze dla producentów z Unii. Z kolei Wielka Brytania nie przyjęła tej polityki i utrzymuje znacznie bardziej korzystne warunki dostępu dla tych modeli, co umożliwiło chińskim markom zdobycie dużego udziału na tym rynku w ostatnich latach.
Obawa UE polega na tym, że Wielka Brytania może stać się alternatywną drogą
Problem dla Komisji Europejskiej nie ogranicza się tylko do samochodów, które można bezpośrednio importować z Chin, ale także do możliwości, że chińscy producenci rozwiną produkcję na terytorium brytyjskim, a następnie wykorzystają te obiekty, aby dotrzeć do rynku wspólnoty. Scenariusz ten nabiera szczególnego znaczenia w kontekście projektów przemysłowych, takich jak rozmowy dotyczące możliwości produkcji pojazdów przez Chery w zakładzie Nissan w Sunderland.
Sytuacja zmusza zatem Wielką Brytanię do realizacji dwóch celów, które stają się coraz trudniejsze do rozdzielenia: przyciągnięcia chińskich inwestycji w celu wzmocnienia własnej przemysłu motoryzacyjnego oraz jednoczesnego utrzymania uprzywilejowanych relacji z europejskimi łańcuchami dostaw, które dążą do coraz wyższych wymagań dotyczących produkcji lokalnej. Dla UE kwestia ta będzie szczególnie istotna w miarę jak „Made in Europe” zyskuje na znaczeniu w ramach dotacji i zamówień publicznych, podczas gdy Londyn będzie musiał zdecydować, do jakiego stopnia jest gotów ponownie dostosować swoją politykę handlową do standardów unijnych.
