Największy zbiornik na wodę w Europie znajduje się w Hiszpanii i jest w stanie wytwarzać energię elektryczną przez 16 godzin bez przerwy: jest ukryty pod górą.
26/09/2026 12:00
Aktualizowane na
26/09/2026 12:00
Hiszpania posiada jedną z największych instalacji do przechowywania energii w Europie, chociaż jej działanie znacznie różni się od baterii zwykle używanych do magazynowania prądu. Zamiast polegać na składnikach chemicznych, ta infrastruktura wykorzystuje grawitację oraz miliony metrów sześciennych wody, aby przechowywać energię przez godziny i przywracać ją w momencie, gdy system energetyczny potrzebuje zwiększyć swoją produkcję.
Jest to elektrownia pompowa w Cortes-La Muela, położona w Cortes de Pallás (Valencja) – obiekt należący do Iberdrola, który może dostarczać energię elektryczną przez 16 godzin z rzędu. Jej pojemność jest szczególnie ważna dla wykorzystania energii słonecznej i wiatrowej, ponieważ umożliwia przechowywanie energii w momencie nadmiaru jej wytworzenia z źródeł odnawialnych, a następnie jej wykorzystanie, gdy wzrasta popyt lub warunki pogodowe zmniejszają dostępność tych źródeł.
Zapas energii elektrycznej o pojemności 24 GWh ukryty w górze we Walencji
Kompleks Cortes-La Muela posiada dwa duże zbiorniki wody położone na różnych wysokościach, połączone ogromnymi rurociągami przechodzącymi przez górę. Górny zbiornik zajmuje ponad milion metrów kwadratowych i może przechowywać do 20 hektometrów sześciennych wody, natomiast dolny ma pojemność 114 hektometrów sześciennych. Różnica wysokości między nimi, wynosząca około 500 metrów, umożliwia wykorzystanie potencjalnej energii grawitacyjnej wody do wytwarzania prądu.
Instalacja zaczęła funkcjonować w 1985 roku wraz z uruchomieniem La Muela I, a jej moc została zwiększona w 2015 roku dzięki dodaniu La Muela II. Obie elektrownie posiadają siedem grup generujących umieszczonych w ogromnych jaskiniach wykutych w skale, które łącznie dostarczają około 1 500 MW mocy. Cały system może przechowywać do 24 GWh energii i dysponuje mocą pompowania wynoszącą około 1 300 MW, co umożliwia podnoszenie dużych ilości wody do górnej zbiornicy.
Funkcjonowanie tej infrastruktury opiera się na wykorzystywaniu momentów, gdy istnieje większa dostępność energii elektrycznej. Gdy produkcja przewyższa zapotrzebowanie na energię, elektrownia wykorzystuje część tej energii do pompowania wody z dolnego zbiornika do górnego. Następnie, gdy popyt rośnie, woda spływa przez rury i uruchamia turbiny, które wytwarzają energię elektryczną. Ten sam zasób może być wykorzystywany wielokrotnie, chociaż proces pompowania zużywa więcej energii, niż można później odzyskać.
Energia słoneczna zmieniła sposób wykorzystania elektrowni pompowych
Przez dziesięciolecia tego typu obiekty koncentrowały większość swoich operacji pompowania w nocy, gdy zużycie energii elektrycznej spadało, a tradycyjne elektrownie nadal wytwarzały energię. Jednak rozwój generacji fotowoltaicznej zmienił ich godziny pracy.
Ta zmiana umożliwia elektrowniom pompowym odgrywanie coraz ważniejszej roli w hiszpańskim systemie energetycznym. Oprócz przechowywania nadwyżek energii odnawialnej, instalacje te mogą zwiększać lub zmniejszać swoją produkcję, aby sprostać potrzebom sieci i przyczynić się do regulacji takich parametrów jak częstotliwość i napięcie. Ich aktywność również wzrosła w ostatnich latach: wytwórczość za pomocą pomp osiągnęła 5.458 GWh w 2024 roku oraz 5.886 GWh w 2025 roku, co odzwierciedla rosnące wykorzystanie tej technologii.
Jednakże budowa nowych obiektów pozostaje jednym z wyzwań w sektorze energetycznym. Hiszpania posiada około 6,5 GW mocy pomp hydroelektrycznych, podczas gdy Krajowy Zintegrowany Plan Energetyki i Klimatu (PNIEC) wyznacza cel 22,5 GW mocy magazynowania energii do roku 2030, uwzględniając różne dostępne technologie. Budowa nowych elektrowni pompowych wymaga dużych inwestycji oraz długich czasów procedur i realizacji, które mogą przekroczyć dekadę, dlatego ich rozbudowa musi być połączona z innymi rozwiązaniami magazynowania, aby ułatwić integrację energii odnawialnych.