← Powrót do aktualności
Inne

Wywiad – Jamy: „Nie sądziliśmy, że ocieplenie klimatyczne może tak mocno wpłynąć na drogi”

Wywiad – Jamy: „Nie sądziliśmy, że ocieplenie klimatyczne może tak mocno wpłynąć na drogi”
Jamy podczas wyjaśnień

Aby zapewnić wysokiej jakości zrównoważoną mobilność, nie wystarczy mieć dobre buty lub pojazdy wytwarzające bardzo mało gazów cieplarnianych i zanieczyszczeń. Konieczne są również praktyczne ulice, drogi i mosty. W związku z nadchodzącą emisją odcinka „Globalne ocieplenie: Czy nasze drogi wytrzymają?” na France 5, zadałem kilka pytań bardzo cenionemu prezentatorowi programu Le Monde de Jamy.

Bardzo gęsta sieć drogowa wymagająca konserwacji

Wszystko to staje się wyzwaniem dla władz odpowiedzialnych za infrastrukturę drogową: „Nie sądziliśmy, że ocieplenie klimatyczne może tak mocno wpłynąć na drogi, nie do tego stopnia. Ale mimo że niektóre z nich są w złym stanie z tego powodu, we Francji nadal można się poruszać. Czasami droga może być zamknięta podczas prac. Tak jest na przykład w Maurienne, jak można zobaczyć w programie. Tam znów można się poruszać”.

Czytaj także

Wywiad – Jamy: „mój następny samochód będzie elektryczny”

Z powodu coraz większego obciążenia finansowego spowodowanego rosnącą liczbą dotkniętych problemami dróg i mostów, do tych rozwiązań, które już się sprawdziły lub pokazały swoje ograniczenia w naprawianiu i zapobieganiu ponownym awariom, dodają się nowe.

Jeśli jeszcze o tym nie wiedzieliście, nowy odcinek pokaże wam, że francuska sieć dróg, z milionem kilometrów tras, jest najgęstsza w Europie – dwa razy większa niż w Niemczech: „To coś historycznego i wynika z obfitości dróg gminnych oraz departamentalnych. Dzieje się tak, ponieważ istniało wiele wymian handlowych pomiędzy poszczególnymi regionami i wioskami”.

Góry szczególnie dotknięte

Po obejrzeniu odcinka „Globalne ocieplenie: Czy nasze drogi wytrzymają?” zostajemy z przekonaniem, że zjawiska degradacji zajmują coraz większą część francuskiej sieci dróg, stanowiąc nawet ponad połowę. Celem dokumentu nie jest stworzenie dokładnej mapy najbardziej dotkniętych obszarów, lecz zrozumienie i wyjaśnienie tych sytuacji.

Jednak w dokumencie większe znaczenie zyskały niektóre obszary: „Regiony górskie są bardziej narażone na ocieplenie klimatyczne – temperatura tam rośnie o około 2,5 °C, podczas gdy na nizinach jest to 1,7 °C. Ta różnica ma wpływ na tereny górskie i drogi, powodując wzrost liczby osuwisk. W przeszłości okres mrozu trwał od listopada do kwietnia, ale dziś temperatura stale zmienia się, co skutkuje kolejnymi fazami mrozu i topnienia przez całą zimę, destabilizując gleby”.

W tym odcinku poświęcono również dużo uwagi sposobom zapobiegania zniszczeniu dróg, linii kolejowych i ludzkich żyć przez osuwiska. W Szwajcarii Jamy miał okazję być świadkiem czegoś wyjątkowego: testowania rozwiązania stosowanego w celu zatrzymania ruchu najgroźniejszych skał.

Prawdziwe historie z życia jako przykłady

Aby uczynić widoczne zjawiska, które się tam dzieją, film dokumentalny opiera się na sekwencjach pokazujących osoby dotknięte nimi. Na przykład amerykański motocyklista, który spada na drodze we Francji z powodu pęknięcia w asfalcie, oraz kierowca zaskoczony osunięciem ziemi, którego skutki na szczęście były dla niego niewielkie: „To nie jest produkcja przy użyciu sztucznej inteligencji ani montowane sceny, lecz prawdziwe zdjęcia znalezione po wyszukiwaniu w Internecie. Zespół upewnia się, że są one wolne od praw autorskich i nie zostały sfałszowane. W miarę możliwości informuje się autorów o użyciu jednej z ich sekwencji w programie. Gdy pochodzą z Francji lub Europy, zazwyczaj udaje się ustalić ich źródło”.

Problem budżetowy

Z powodu skali tych zjawisk osoby odpowiedzialne za konserwację infrastruktury, które zostały przesłuchane w filmie dokumentalnym, często mówią o długotrwałych i kosztownych pracach naprawczych lub prewencyjnych. Czasami trzeba kopać pod drogą lub jej poboczami, aby zapobiec pęknięciom spowodowanym kolejnymi procesami kurczenia się i napinania gliny. Utrzymanie mostów również nie jest proste, a sytuacja staje się jeszcze gorsza, gdy już się zawaliły. Co do osunięć ziemi, rozwiązanie w postaci drenażu wód deszczowych może okazać się zbyt drogie w porównaniu do hipotetycznych efektów.

Ponieważ sytuacja budżetowa Francji staje się coraz bardziej skomplikowana, gdy trzeba przeznaczać środki zarówno na walkę z zmianami klimatycznymi, jak i na utrzymanie minimalnego poziomu usług społecznych i medycznych, czy istnieje ryzyko, że nie uda się znaleźć środków na dalsze utrzymanie sieci dróg? To z pewnością oznaczałoby zamknięcie dróg i mostów pozostawionych bez opieki. „To ryzyko, nie mogę powiedzieć, czy się wydarzy, czy nie. Wszystko zależeć będzie od podjętych decyzji. Nie można porzucić niektórych dróg czy mostów, nawet jeśli służą one jedynie do przejścia przez mały strumień, prowadzący do sąsiedniej gminy, gdzie znajdują się lekarz, dentysta, sklepy spożywcze lub duże centra handlowe. Te drogi muszą pozostać przejezdne. To sprawa departamentów, regionów i państwa”.

Słowa uznania dla tych, którzy pracują w terenie

W departamencie Cher trzeba było przetestować kilka rozwiązań, zanim znaleziono takie, które w końcu przyniosło dobre rezultaty; w Sabaudii duże prace umożliwiły zabezpieczenie części klifu na około dziesięć lat, ale kilkaset metrów wyżej wykryto nowe poważne zagrożenie o zupełnie innej naturze.

Jak ci, którzy muszą znaleźć rozwiązania i którzy byli świadkami wydarzeń opisanych w tym odcinku, radzą sobie z tymi powtarzającymi się ogromnymi wyzwaniami – z ufnością czy z niepokojem? „Nie spotkałem ich wszystkich, ale to zapewne trochę tego wszystkiego, z pewnym poczuciem przytłoczenia. Wszyscy ci ludzie nie spodziewali się, że tak wiele problemów pojawi się jednocześnie z powodu ocieplenia klimatu. To kilka skumulowanych ze sobą zjawisk: powodzie, obniżanie się lub podnoszenie poziomu dróg, które dotyczą ponad połowy terytorium, upały powodujące odparowanie wody z jezdni i gorszą przyczepność podczas jazdy po niej. Przy tym wszystkim jest mnóstwo pracy!”.

To dokładnie to, co odczuwa się, gdy zagłębia się w program „Globalne ocieplenie: Czy nasze drogi wytrzymają?”: „Uważam, że należałoby przeprowadzić badania w poszczególnych departamentach, aby uzyskać prawdziwy obraz sytuacji. Nie jest to jednak zadanie naszego programu, a wymagałoby to zasobów, których nie mamy”.

Adaptacja + redukcja gazów cieplarnianych

Na końcu tego filmu dokumentalnego, który przedstawia różne rozwiązania adaptacji sieci drogowej do globalnego ocieplenia, Jamy przypomina o konieczności zmniejszenia naszych emisji gazów cieplarnianych: „Każdy dziesiąty stopień uniknięty ma znaczenie dla zapobiegania poważnym skutkom”.

Jakie jest zdanie nieustannego alarmisty na temat działań podejmowanych przez instytucje, firmy i obywateli? Czy postępy są wystarczająco szybkie? „Myślę, że sprawy mogłyby rozwijać się szybciej, co nie oznacza, że nic nie jest robione. Zawsze można iść szybciej. Są tu dwie kwestie: po pierwsze, konieczna jest praca nad adaptacją. Ale to nie znaczy, że wraz z adaptacją należy porzucić redukcję gazów cieplarnianych. Robimy to po to, by szkody były mniejsze. Każdy dziesiąty stopień wzrostu temperatury jest korzystny, ponieważ umożliwia mniej bolesną adaptację. Łatwiej jest się dostosować, jeśli wzrost temperatury ograniczy się do 2,5 °C zamiast osiągnąć 3°”.

Mobilność Jamy

Pod koniec 2024 roku mieliśmy już okazję zadać Jamy kilka pytań. Było to tuż przed emisją odcinka zatytułowanego „Samochód, samolot, klimat: czy nadal można podróżować?”. W pełni zgodnie z tematyką tego filmu dokumentalnego opowiedział wtedy o swojej własnej mobilności, mówiąc nam, że do Paryża porusza się rowerem i rozważa zakup samochodu elektrycznego.

Jak sytuacja wygląda u niego dziś? „Wciąż jestem zwolennikiem roweru, i to z kilku powodów. Przede wszystkim ze względu na wygodę. Każdy widzi swoją wygodę tam, gdzie chce. Dla mnie chodzi o unikanie stresu, na przykład podczas szukania miejsca na zaparkowanie samochodu. Rower pozwala mi dotrzeć na czas na spotkania. To pierwszy powód. Poza tym ten środek transportu nie wytwarza CO2. To lepsze. Najczęściej wszystko się łączy. «Osobiście rzeczywiście przeszedłem na samochód elektryczny».

W odcinku, który zostanie wyemitowany w tym poniedziałku, 12 października 2026 roku, Jamy prowadzi Citroën ë-C3 Aircross: „To samochód wypożyczony. Staramy się, na ile to możliwe, znaleźć pojazd elektryczny do zdjęć, biorąc to, co jest dostępne”.

Automobile Propre oraz ja osobiście bardzo dziękujemy Jamy za gościnność, dostępność i wywiad, o który poprosiliśmy.

Napominamy, że wszelkie komentarze obraźliwe wobec naszych rozmówców, ich życia, wyborów i/lub idei zostaną usunięte. Dziękujemy za zrozumienie.

Komentarz autora

Na stronie Automobile Propre najczęściej mówi się o pojazdach. Jednak w DNA tego medium leży również omawianie warunków ruchu drogowego oraz zmian klimatycznych. Działania na rzecz dekarbonizacji działalności ludzkiej wymagają lepszej znajomości zagrożeń związanych z upałami i innymi powtarzającymi się zjawiskami. Mobilność, jaką znamy dziś, zakłada posiadanie sieci drogowej w co najmniej przyzwoitym stanie. Zrozumienie tych wyzwań oznacza również szacunek dla wszystkich osób, które naprawiają infrastrukturę, oraz tych, którzy przewidują różne sytuacje.

Certains chantiers montrés dans l'épisode sont colossaux. Quelques interventions sur le terrain ressemblent à des emplâtres qui n'auront qu'une durée de vie très courte à l'échelle de notre histoire. Elles ont au moins l'utilité de résoudre des problèmes urgents tout en laissant du temps pour trouver d'autres solutions plus pérennes. La surprise aussi, c'est que le réchauffement climatique peut jouer assez favorablement sur des phénomènes anciens qu'il a toujours été difficile de maîtriser. Il y a un bon exemple à retrouver dans ce documentaire.

Mimo powagi tego, co można odkryć na obrazach, zawsze z pewną przyjemnością wracamy do prostych w zrozumieniu wyjaśnień Jamy’ego. To właśnie jest esencja umiejętności doskonałego popularizatora nauki o zróżnicowanych specjalizacjach. A gdy apeluje, by nie zwalniać tempa w redukcji emisji gazów cieplarnianych, trudno nie przyjąć jego ostrzeżenia.

Philippe SCHWOERER