Indie rozważają nowy program wspierania 100 000 pojazdów elektrycznych do ciężkich zadań.

Opierając się na programach FAME, PM E-Drive, PM E-Bus Sewa oraz kilku innych w ciągu ostatniej dekady, rząd Indii rozważa nowy program wspierający pojazdy elektryczne służące do ciężkich zadań. Proponowany plan, będący inicjatywą Ministerstwa Przemysłu Ciężkiego (MHI), mógłby objąć nawet 100 000 pojazdów elektrycznych.

Dr Hanif Qureshi (na zdjęciu), zastępca sekretarza Ministerstwa Przemysłu Ciężkiego, omówił proponowany plan podczas swojego przemówienia otwierającego na Szczycie ds. Czystej Transportu w Indiach 2026 w Nowym Delhi 1 września. Dr Qureshi zaznaczył, że chociaż elektryfikacja nabrała tempa w segmencie pojazdów dwu- i trzykołowych oraz samochodów osobowych, pojazdy ciężarowe charakteryzują się znikomym udziałem pojazdów elektrycznych.

Rząd wcześniej ogłosił wsparcie dla ponad 31 000 autobusów elektrycznych, w tym ponad 7 000 sztuk w ramach programu FAME, 14 028 sztuk w ramach PM E-Drive oraz 10 000 sztuk w ramach programu PM E-Bus Sewa, a także 5 643 ciężarówek elektrycznych w ramach PM E-Drive, powiedział dr Qureshi. Teraz musi określić, w jaki sposób autobusy i ciężarówki elektryczne mogą stać się opłacalne i ekonomiczne w użytkowaniu przez sektor prywatny, dodał.

„Pożyczki udzielane producentom… przede wszystkim nie jest ich wiele, ponieważ banki postrzegają bardzo wysokie ryzyko przy udzielaniu pożyczek producentom ciężkich pojazdów komercyjnych, a jeśli już je udzielają, to przy stosunkowo wyższych stopach procentowych”, wyjaśnił dr Qureshi, dodając: „Rząd szuka sposobów na ułatwienie finansowania dla tych kategorii pojazdów”.

Dr Qureshi przedstawił również szacunkowy podział 100 000 pojazdów elektrycznych ciężarowych, które mogłyby otrzymać wsparcie w ramach proponowanego planu, oraz wskazał jego potencjalną durację. „Spodziewamy się, że w ciągu najbliższych 5 lat uda się wesprzeć prawdopodobnie do 50 000 autobusów elektrycznych i 50 000 ciężarówek elektrycznych” – powiedział.

MHI rozważa subsydia odsetkowe oraz częściową gwarancję kredytu dla tych autobusów i ciężarówek elektrycznych. Instytucje finansowe zazwyczaj wahają się przed udzielaniem pożyczek na małe floty pojazdów ciężarowych, takie jak te składające się z zaledwie pięciu ciężarówek lub około dziesięciu autobusów. Chociaż ministerstwo jeszcze nie wydało żadnych oficjalnych oświadczeń, w kręgach branżowych krążą doniesienia, że rozważa gwarantowanie pokrycia do 80 procent kwoty kredytu w przypadku niespłacenia długu przez właściciela floty.

Przepis gwarantujący częściowe uznanie punktów ma pewne podobieństwo do mechanizmu bezpieczeństwa PM e-Bus Sewa-Payment, który ma na celu zapewnienie terminowych płatności firmom obsługującym autobusy elektryczne dla władz transportu publicznego na zasadzie umowy o kosztach brutto w przypadku niewypłacalności dłużnika.

Zgodnie z raportem opublikowanym przez Mint 31 sierpnia, MHI rozważa również włączenie dotacji na odsetki za infrastrukturę doładowania do proponowanego systemu. Autobusy i ciężarówki elektryczne zazwyczaj wymagają dedykowanych stacji doładowania wyposażonych w silniki o dużej mocy oraz większej przestrzeni na parkowanie i manewrowanie. Ministerstwo dąży do zmniejszenia związanych z tym obciążeń finansowych dla operatorów. Całkowity koszt tego systemu szacuje się na 98,52 miliarda rupii (~896 milionów euro).

Camiony elektryczne należą do najmniej istotnego elementu sprzedaży pojazdów elektrycznych w Indiach. Zgodnie z raportem badawczym JMK Research & Analytics, spośród 2 339 501 pojazdów elektrycznych sprzedanych w Indiach w 2025 roku, jedynie 573 sztuki, czyli 0,02 procenta, to były camiony. Chociaż odnotowano w tym roku wzrost o 155,8 procent w porównaniu z 2024 rokiem, gdy zarejestrowano 224 takie pojazdy, ich całkowita liczba pozostała niezwykle niska. Olectra GreenTech, PMI Electro Mobility oraz Switch Mobility/Ashok Leyland były trzema największymi graczami w kategorii camionów elektrycznych w zeszłym roku.

Powolne przyjmowanie tych rozwiązań wyjaśnia, dlaczego MHI przedłużył korzyści przewidziane dla ciężarówek elektrycznych w ramach programu PM E-Drive, który wszedł w życie 1 października 2024 roku, z 31 marca 2026 roku na 31 marca 2028 roku. Chociaż modele elektryczne są już powszechnie stosowane w kategorii N1, obejmującej ciężarówki o łącznej masie do 3,5 tony, w innych segmentach rynku ten proces przechodzenia na pojazdy elektryczne znajduje się jeszcze we wstępnej fazie. „Jeśli ktoś sądzi, że dojdzie do 100-procentowej elektryfikacji, to się to nie wydarzy, przynajmniej nie w najbliższej przyszłości”, powiedział dr Qureshi.

Autobusy stanowią znacznie większy udział w sprzedaży pojazdów elektrycznych w Indiach, choć nadal ogólnie jest to wartość bardzo niska – 0,20 procenta. W 2025 roku w tym kraju zarejestrowano 4 615 autobusów elektrycznych, co w porównaniu z 3 905 jednostkami zarejestrowanymi w 2024 roku oznacza wzrost o 18,2 procenta. W tym przypadku głównym motorem wzrostu są samorządy lokalne, które wprowadzają modele elektryczne do swoich flot w ramach programów PM E-Drive i PM E-Bus Sewa. W zeszłym roku na czele listy sprzedaży autobusów elektrycznych znajdowały się firmy Montra Electric, Energy In Motion (EIM) oraz Propel Industries.

Indie chcą przyspieszyć wdrażanie autobusów i ciężarówek elektrycznych, aby nie tylko ograniczyć zanieczyszczenie powietrza spowodowane pojazdami, ale także zmniejszyć wydatki na import. „Biorąc pod uwagę fakt, że do kraju importujemy ponad 85 procent naszej ropy naftowej oraz obecną sytuację geopolityczną, uważam, że jest to konieczne – należy kłaść nacisk na wykorzystanie paliw alternatywnych, szczególnie pojazdów elektrycznych”, powiedział dr Qureshi pod koniec swojego przemówienia.

Amit Bhatt, dyrektor generalny w Indiach w ramach Międzynarodowej Rady ds. Czystego Transportu, stwierdził: „Tegoroczny szczyt odbywa się w momencie, gdy Indie intensywnie zastanawiają się nad bezpieczeństwem energetycznym i samowystarczalnością, a czysty transport znajduje się w centrum tych dyskusji. Z każdym barylem importowanej ropy, którego unikamy, oraz z każdym komponentem, który produkujemy lokalnie, robimy krok w stronę bardziej odpornego Atmanirbhar Bharat.”