Szczegóły: Ferrari Luce – z każdym dniem coraz bardziej ci się podoba.

W ciągu ostatnich miesięcy była to jedna z najczęściej omawianych samochodów na świecie: Ferrari Luce. Pierwszy w historii całkowicie elektryczny model z Maranello wywołał podczas swojej prezentacji w Rzymie falę emocji. Teraz, gdy mieliśmy możliwość chwilę po niej pospacerować, usiąść w środku i porozmawiać z inżynierami pracującymi nad Luce, okazuje się, że sytuacja jest nieco inna.

Cineporto Studio

Sztuczka, którą Ferrari zastosowało w Rzymie podczas uroczystości prezentacji Luce, to sprawdzony schemat: stworzyć jak najwięcej podziałów, aby cały świat mówił o twoim produkcie, a następnie nieco obniżyć poziom jego promocji. Podczas tej prezentacji – nieprzypadkowo w Rzymie, gdzie Ferrari wygrało swoją pierwszą wyścig z samochodem 125 S – publiczność mogła zobaczyć najbardziej ekstrawaganckie wersje tego modelu. W tym nawet jaskrawożółtą, z kołami o żółtych obręczach. Nie, to raczej nie wyglądało pięknie.

Dokładnie w przypadku Luce kolor okazuje się niezwykle decydujący. W Cineporto Studio, niedaleko Fiorano, mogłem zobaczyć Luce w kolorze niebieskim, z porządnymi kołami poniżej. I wtedy nagle przestaje być takim dziwnym samochodem. Design się rozwija, na tym poprzestaniemy.

Koncepcja Ferrari Luce

Dlaczego nie samochód sportowy elektryczny? Ferrari to przecież marka specjalizująca się w samochodach sportowych. Włosi mają na to proste wyjaśnienie. Zalety samochodu elektrycznego leżą między innymi w pakowaniu, funkcjonalności i przestrzeni. Zgodnie z Ferrari nie byłoby to logiczne, aby nie skorzystać z nich przy pierwszym elektrycznym Ferrari.

Luce to zatem samochód czterodrzwiowy, przeznaczony dla pięciu osób. Jest dość duży – ma 5,20 metra długości, około 600 litrów przestrzeni bagażowej oraz naprawdę dużo miejsca z tyłu na nogi i głowę. Nawet stopy zmieszczą się pod przednimi siedzeniami.

Projekt jest prosty, wręcz skromny. Szczególną cechą są światła deszczowe, które zostały zintegrowane z elementami typu A, aby zapewnić płynny, ciągły przepływ powietrza nad maską. Przepływ ten na przedniej części samochodu jest jak najmniej zakłócany przez karoserię – duża część wiatru jest kierowana po samochodzie za pomocą podskórznego przepływu.

W rzeczywistości Luce ma kształt przypominający jajo, wokół którego została złożona lekka karoseria. Dzięki temu wiatr ma do czynienia głównie z tą podstawową formą, a znacznie mniej z widoczną karoserią. Skutkuje to przyzwoitą wartością Cw na poziomie około 0,25.

Tylna część również łamie tradycję. Filozofia projektu „samochód wewnątrz samochodu” sprawia, że linie karoserii wokół tylnych lamp są wyraziste i niemal unoszące się w powietrzu. Kształt tych tylnych lamp jest z kolei podobny do tego z Ferrari 360 Modena. Można mieć co do tego różne opinie. Mam jednak nadzieję, że stanie się jasne, iż za niemal każdym detalami Luce kryje się przemyślanie rozwiązanie – w tym również za jego wyglądem.

Sir Jony Ive odciska swój ślad na Ferrari Luce

Aby zaprojektować Luce, Ferrari zwróciło się do LoveFrom – firmy projektowej założonej przez byłego głównego projektanta Apple, Sir Jony’ego Ive’a, oraz Marc Newsona. Można to uznać za swego rodzaju ośrodek badawczy ds. projektowania. Czy doprowadziło to do powstania jednego z najlepszych desek rozdzielczych od lat? Moim zdaniem tak.

Ferrari przewyższa same siebie pod względem detali. W desce rozdzielczej widać praktycznie tylko szkło, aluminium i skórę. Przyciski oraz elementy sterujące wykonane są ze szkła lub aluminium. Szczególnie imponuje precyzja, z jaką zaprojektowano system sterowania. Przełączniki dają przyjemny kliknięcie podczas obsługi, a aluminiowe otwory wentylacyjne można regulować delikatnym, miękkim stuknięciem, które słychać nie tylko uszami, ale także odczuwa się w palcach.

Weźmy okrągły przycisk na dachu, który służy do aktywacji systemu launch control. Albo centralny ekran, na szczęście nie przesadnie duży, którego położenie można zmienić za pomocą uchwytu. Wszystko to jest niesamowite.

Następnie centralny zestaw wskaźników. Na pierwszy rzut oka wyglądają one analogowo, ale składają się z różnych warstw ekranów. Jedyną naprawdę analogową częścią jest wskazówka prędkościomierza – ona rzeczywiście istnieje.

Zastanawiam się, czy istnieją wyraźne podobieństwa do projektów, które Jony Ive tworzył dla Apple. Ale cała kabina jest po prostu naprawdę niesamowita. Doskonale wykończona, unikalna, funkcjonalna i przy tym łatwa w obsłudze.

Weźmy chociażby kierownicę: wspaniała, stosunkowo cienka kierownica trzypręcikowa, która wyraźnie nawiązuje do modeli Ferrari z lat pięćdziesiątych i sześćdziesiątych, składająca się aż z 19 oddzielnie frezowanych elementów z aluminium CNC. Prawie każdy komponent w tym samochodzie ma swoją historię. W końcu zaczynasz nawet rozumieć, dlaczego Ferrari odważa się żądać za Luce ponad 551 000 euro.

122 kWh i 1.050 KM

Pod powłoką kryje się własna architektura pojazdów elektrycznych Ferrari. Nie chodzi o zbiór komponentów zakupionych od innych producentów, lecz o technologię w dużej mierze opracowaną we własnym Maranello. Pakiet baterii jest montowany przez Ferrari, natomiast ogniwa pochodzą od zewnętrznego dostawcy. Całkowita pojemność wynosi 122 kWh.

Ferrari Luce oficjalnie posiada cztery silniki elektryczne do napędu, po jednym na koło. Razem dostarczają one 772 kW, co odpowiada 1.050 KM. Prędkość maksymalna wynosi 310 km/h, a z miejsca samochód osiąga prędkość 100 km/h w ciągu 2,5 sekundy. Ferrari podaje zasięg ponad 530 kilometrów. Dzięki architekturze 800V Luce może być szybko ładowany z prędkością do 350 kW.

Ciekawostka: Ferrari badało nawet, jak szybko samochód może przyspieszać, bez żeby kierowca stracił orientację. Luce osiąga imponujące 2,5 sekundy do prędkości 100 km/h.

Interesująca jest również historia dźwięku. Wiemy już, że w naprawdę szybkim samochodzie elektrycznym dźwięk nie tylko ulepsza doznania, ale także pomaga w ocenie prędkości. Na szczęście Ferrari nie używa wirtualnego dźwięku V12, który po prostu jest emitowany z głośników.

Zamiast tego rejestrowane są naturalne wibracje i częstotliwości silników elektrycznych oraz układu napędowego, a następnie wzmocnione i przekazywane do wnętrza pojazdu. Trochę jak w przypadku gitary elektrycznej. Rezultatem jest surowy, mechaniczny dźwięk, który reaguje bezpośrednio na ilość mocy, o którą prosimy.

Dwanaście silników elektrycznych wokół czterech kół

Każde koło ma trzy silniki elektryczne, łącznie dwanaście: jeden do napędu i regeneracji energii, jeden do aktywnego ruchu koła poprzez zawieszenie oraz jeden do regulacji kąta nachylenia koła. Ferrari oficjalnie zalicza do układu napędowego elektrycznego tylko cztery silniki napędowe; pozostałe silniki elektryczne pełnią funkcję aktuatorów do sterowania zawieszeniem i innymi elementami pojazdu.

Kontrola tych elementów odbywa się za pomocą potężnego centralnego komputera, który ciągle koordynuje napęd, regenerację energii, aktywne zawieszenie oraz sterowanie. Jako kierowca możesz częściowo wpływać na to samodzielnie za pomocą pokręteł znajdujących się za kierownicą.

Ferrari nazywa to Torque Shift Engagement. Za pomocą lewej przyciski można regulować stopień „hamulca silnikowego”, czyli regeneracji. Można to postrzegać jako elektroniczne zwroty biegu. Dzieje się to w maksymalnie pięciu krokach. Dzięki temu można bardzo precyzyjnie kontrolować przenoszenie masy samochodu, tak jak przy samochodzie z silnikiem spalinowym hamuje się poprzez silnik.

Za pomocą prawej przyciski można natomiast wpływać na reakcję przyspieszenia. Ferrari następnie wykorzystuje elektronikę, aby jak najlepiej rozdzielić dostępną siłę obrotową pomiędzy cztery koła.

Jeszcze nie miałem okazji jeździć Luce, więc po prostu nie możemy jeszcze wydać na ten temat żadnego osądu. Jednak technologia obiecuje wiele, między innymi dzięki temu, że Ferrari udało się znacznie ograniczyć wagę tak dużego samochodu elektrycznego. Luce waży około 2.260 kilogramów. Zdecydowanie nie jest lekki, ale dla auta tej klasy z pakietem baterii o pojemności 122 kWh też z pewnością nie jest nadmiernie ciężki.

Zobacz coś więcej poza designem Ferrari Luce

Ferrari Luce na pewno będzie przyciągać uwagę przez dłuższy czas. W dużej mierze ze względu na swój design – można mieć co do niego różne opinie, i to oczywiście jest w porządku. Ale jeśli przyjrzysz się bliżej historii tego auta, wiele wyborów staje się nagle znacznie bardziej zrozumiałych.

Luce to ostatecznie znacznie więcej niż zwykła historia projektu. Ferrari stara się tu w pełni wykorzystać możliwości napędu elektrycznego – nie tylko pod względem osiągów i charakteru sportowego, ale także przestrzeni oraz praktyczności w codziennym użytkowaniu. Dzięki temu jest to być może najbardziej funkcjonalne Ferrari w historii.

A jak mówią sami w Maranello: Ferrari to na całe życie. Ponad 90 procent wszystkich Ferrari, które kiedykolwiek zostały wyprodukowane, nadal istnieje. Istnieje więc duże prawdopodobieństwo, że również ten Luce, zbudowany przy Via Abetone Inferiore, pozostanie u nas przez długi czas. Przyzwyczajcie się do tego.

Tekst: Werner Budding