Mistrzostwa Świata w Extreme H Hydrogen odłożone na rok 2027, na kilka dni przed rozpoczęciem

Drugi Puchar Świata FIA Extreme H został przełożony na rok 2027, zaledwie kilka dni przed planowanym rozpoczęciem wyścigów off-road napędzanych wodorem w Arabii Saudyjskiej. Organizatorzy wskazali na trudności logistyczne i operacyjne wpływające na przygotowania do zawodów, które miały się odbyć w mieście Qiddiya w dniach 29–31 października.

FIA, Saudyjska Federacja Samochodowa i Motocyklowa (SAMF) oraz Extreme H potwierdziły tę decyzję 26 października. Nie ogłoszono żadnych nowych terminów, więc zespoły i kierowcy czekają na zmieniony harmonogram drugiej edycji.

W oświadczeniu przyczyną przełożenia wydarzenia wskazano „trudności logistyczne i operacyjne wpływające na przygotowania niezbędne do jego przeprowadzenia”. Nie sprecyzowano jednak konkretnych przeszkód ani nie wyjaśniono, jak powstały one tak blisko planowanego startu.

FIA oraz Extreme H oświadczyły, że nadal są zaangażowane w organizację wydarzenia w 2027 roku we współpracy z saudyjskimi partnerami. W komunikacie podziękowano tym partnerom za współpracę, ale nie podano żadnych dodatkowych szczegółów dotyczących planów na przyszły rok.

To opóźnienie zakłóca wysiłki zmierzające do ustanowienia wyścigów na paliwo wodorowe jako międzynarodowych imprez sportowych oraz platformy prezentującej nowe technologie. Pochodzi też z tego powodu utrata natychmiastowej możliwości rozwoju na bazie pierwszego wydarzenia, które odbyło się w tym samym saudyjskim obiekcie w październiku 2025 roku.

Miesiąc wcześniej wydawało się, że przygotowania postępują pomyślnie. W aktualizacji opublikowanej 29 września Extreme H poinformowało, że wszystkie osiem samochodów wyścigowych Pioneer 25 zostało odnowionych i są w drodze do miasta Qiddiya. Po pierwszym wyścigu pojazdy przeszły serwis oraz pełne kontrole podwozia.

Organizator poinformował również, że jego zespół odwiedził miejsce imprezy w poprzednim miesiącu, aby zaktualizować specjalnie przygotowaną trasę. Te zmiany miały na celu udoskonalenie układu trasy użytej podczas pierwszych zawodów.

Wówczas dyrektor generalny Ali Russell opisał to jako „naprawdę silny impet rozwijający się wokół tegorocznych zawodów”. Aktualizacja z września zawierała również pozytywne oceny przygotowań ze strony Saudi Motorsport Company i FIA.

Veloce Racing zostało potwierdzone jako pierwszy uczestnik sezonu 2026, przy czym obecni mistrzowie Molly Taylor i Kevin Hansen mieli kierować samochodem. Oni zdobyli pierwszy tytuł dla Jameel Motorsport, więc ich planowane udział w zawodach z zespołem Veloce stanowiło istotną zmianę w drugiej edycji.

Dla odbiorców zajmujących się pojazdami elektrycznymi znaczenie Extreme H wynika z jego układu napędowego. Pioneer 25 wykorzystuje silniki elektryczne, a ogniwo paliwowe wodorowe wytwarza prąd niezbędny do utrzymania naładowania baterii. Bateria zapewnia energię potrzebną podczas wyścigów, natomiast wodór stanowi źródło energii na pokładzie.

Teksty techniczne FIA dotyczące pierwszych zawodów, opublikowane w kwietniu 2026 roku, informują, że dziewięć pojazdów Pioneer 25, w tym jeden samochód testowy, przejechało łącznie 550 km w trakcie tygodnia wyścigów bez żadnych awarii układu napędowego. Warunki obejmowały kurz oraz temperaturę otoczenia sięgającą 40°C.

Dyrektor techniczny Extreme H, Mark Grain, powiedział: „Przez całe wydarzenie nie mieliśmy ani jednej awarii układu napędowego”. W raporcie nie odnotowano również żadnych problemów bezpieczeństwa podczas zawodów, pomimo trudnego terenu i jednego przewrócenia pojazdu.

Te wyniki stanowiły wstępne pokazanie systemu w warunkach wyścigowych. Jednakże odległość przebytą oraz format sprintu należy rozumieć w odpowiednim kontekście – była to pierwsza rywalizacja tego systemu, a nie kompleksowe testy jego trwałości w codziennej eksploatacji.

Szerzej zakrojony projekt cieszy się wsparciem instytucji przekraczającym ramy jednego weekendu wyścigowego. We wrześniu 2025 roku FIA oraz Extreme H ogłosiły wieloletnią umowę na organizację Pucharu Świata napędzanego wodorem, przedstawiając to jako sposób na rozwój technologii oraz zachęcanie do inwestycji w infrastrukturę wodorową.

To dążenie obejmuje zarówno wymagania energetyczne imprezy, jak i same samochody. Partnerzy opisali program mający na celu zbadanie wykorzystania wodoru we wszystkich aspektach imprezy – od transmisji i obsługi gości po sam wyścig.

Extreme E już wcześniej wykorzystywało ogniwa paliwowe na wodór do ładowania swoich samochodów wyścigowych z silnikami elektrycznymi. Zgodnie z ogłoszeniem o umowie FIA, wodór dostarczył następnie 80% energii potrzebnej do przeprowadzenia wydarzeń z poprzedniej serii podczas jej ostatniego etapu w 4. sezonie.

Dlatego Extreme H stanowi rozwinięcie istniejącego eksperymentu z dostawą energii w motorsporcie. Jego komercyjne i techniczne cele zależą od organizacji wydarzeń, które można powtarzać, aby zespoły, dostawcy i organizatorzy mogli wykorzystać zdobyte doświadczenia.

Pierwszy Puchar Świata oferował unikalną propozycję sportową. Odbywający się od 9 do 11 października 2025 roku, przyciągnął osiem zespołów do udziału w trzech dyscyplinach: wyścigach czasowych, pojedynkach oraz wyścigach z udziałem wielu samochodów. Punkty zdobyte w trakcie zawodów decydowały o kolejności starcia w finałowym wyścigu z udziałem ośmiu samochodów.

Każdy zespół składał się z kierowcy i kierowniczki o równych obowiązkach, kontynuując podejście wprowadzone przez Extreme E. Zmiany kierowców były dopuszczalne w wyścigach, z wyjątkiem dyscypliny head-to-head, dzięki czemu łączna forma obu zawodników stała się kluczowa dla wyniku.

Firma Spark Racing Technology opracowała pojazd Pioneer 25 do tej rywalizacji. Organizator podaje, że maksymalna moc pojazdu wynosi 400 kW, a jego masa 2 200 kg przy szerokości 2,4 metra. Podawana prędkość rozpędu z 0 do 100 km/h to 4,5 sekundy, co pokazuje osiągi napędu elektrycznego pomimo dużej masy pojazdu.

Format trzech dyscyplin miał na celu sprawdzenie wszechstronności, wymagając od zawodników połączenia dużej prędkości z precyzyjną jazdą oraz spójną współpracą w zespole.

Taylor i Hansen udowodnili, że są najsilniejszą parą podczas tej pierwszej edycji wyścigów. Po zajęciu drugiego miejsca w pierwszych wyścigach czasowych wygrali pięć pojedynków i dodatkowo zwyciężyli w swoim pierwszym wyścigu grupowym, co ostatecznie zapewniło im pierwszą pozycję na starcie finału.

Hansen objął prowadzenie, zanim przekazał samochód Taylorowi, który odniósł zwycięstwo, wyprzedzając najbliższych rywali o ponad siedem sekund. Klara Andersson z zespołu Carl Cox Motorsport oraz Timo Scheider zajęli drugie miejsce, a Hedda Hosås z Team EVEN i Ole Christian Veiby uzupełnili podium.

To wynik dał saudyjskiemu zespołowi Jameel Motorsport pierwszy tytuł mistrzowski i dał nowej konkurencji solidną parę zwycięzców, dzięki której można było promować jej powrót.

Zorganizowanie pierwszego wydarzenia wymagało znacznych wysiłków, które wykraczały poza przygotowanie samochodów. W komunikacie z sierpnia 2026 roku dotyczącym nominacji do nagród Saudi Event Show Awards, Extreme H opisało, w jaki sposób firma organizująca wydarzenia STAMiNA pomogła przekształcić to miejsce na pustyni w międzynarodową arenę.

Prace obejmowały tor wyścigowy, infrastrukturę niezbędną do rozgrywania wyścigów, obiekty transmisyjne, strefy dla kierowców oraz obszary gościnności. Pierwszy Puchar Świata odbył się również po finałowym wyścigu Extreme E, co zmusiło organizatorów do przygotowania warunków zarówno dla wyścigów na baterie, jak i na wodór.

To tło pokazuje zakres działań, choć nie wyjaśnia trudności stojących za decyzją podjętą w tym tygodniu. W oświadczeniu o odroczeniu nie ma żadnego powiązania pomiędzy tymi wcześniejszymi przygotowaniami a wyzwaniami dotyczącymi drugiej edycji.

Na razie praktyczną różnicą jest deklarowana intencja powrotu a potwierdzona data wyścigu. Organizatorzy dostarczyli informację o pierwszej z nich; zespoły, partnerzy i kibice muszą czekać na drugą, zanim będą mogli opracować konkretne plany.

W przypadku nowego wyścigu ta niepewność ma znaczenie: utrzymanie zainteresowania wymaga nie tylko wiarygodnego kalendarza, ale także skutecznego mechanizmu organizacyjnego, szczególnie gdy zespoły muszą koordynować kierowców, personel oraz podróże międzynarodowe.