Europa wraca: Jak VW, Stellantis i inne firmy biorą górę w Paryżu
Kilka lat temu w świecie przemysłu motoryzacyjnego istniał niemal święty trójkąt: Genewa, Paryż i Frankfurt były miejscami, gdzie regularnie spotykał się ten motoryzacyjny cyrk. Po pandemii Genewski Salon Samochodowy całkowicie zanikł, a IAA we Frankfurcie po przeniesieniu do Monachium wciąż znajduje się w swoistej fazie poszukiwań tożsamości.
Ostatnio wyglądało to również z Paryskim Salonem Samochodowym tak, jakby groziła mu stopniowa śmierć. Wydanie z 2024 roku salonu było w dużej mierze napędzane przez chińskich producentów, Europa nie miała zbyt wielu ciekawych propozycji. Dwa lata później stolica Francji pokazuje nam zupełnie inny obraz: europejscy producenci samochodów znacznie udoskonalili swoje oferty modelowe, panuje atmosfera ożywienia. Przedstawiamy najważniejsze nowości w zarysie.
Fala retro dociera teraz również do Stellantis
Ponieważ Renault od dłuższego czasu odnosi spore sukcesy z elektrycznymi wersjami klasycznych modeli, Stellantis podąża podobnym kierunkiem na Paryskim Salonie Samochodowym. W ten sposób Citroen przywraca prawdziwy klasyk dzięki modelowi Ente. Na razie dostępny jest jedynie jako koncept, więc Francuzi ujawniają niewiele szczegółów. Wiadomo na pewno, że samochód ma ważyć mniej niż tona, będzie produkowany od 2028 roku i jego cena ma wynosić około 15.000 euro. Citroen więc nie tylko ożywił Ente pod względem wizualnym, ale ma on także, podobnie jak oryginał, przyciągać głównie klientów wrażliwych na cenę.
Zdjęcie: Gesine Schurig
- 1/3
- 2/3
- 3/3
Marcę Fiat podejmuje inny rodzaj spojrzenia wstecz, tchnąc nowe życie właśnie w mało ikonicznego Multiplę. W kwestii technologii Włosi mówią niewiele, ale wszystko na stoisku wystawowym, które naśladuje włoską piazzę, w przyjazny sposób krzyczy „La Dolce Vita”.
Pomiędzy licznymi chińskimi markami i pojazdami (z których wiele wygląda dość podobnie i które wszystkie twierdzą, że mają najlepszą technologię na rynku) Stellantis wykorzystuje być może najważniejszą rzecz, jaką koncern jeszcze posiada: pojazdy o charakterze. Kolejnym przykładem jest nowy Opel Corsa GSE. Oczywiście, to auto z Rüsselsheim już nie jest zupełnie nowe, a dzięki znanej baterii o pojemności 54 kWh nie będzie też samochodem do długich tras.
Ale w świecie pełnym generycznych, masywnych SUV-ów lekki samochód kompaktowy o mocy 281 KM niemal automatycznie zdobywa sympatię.
Choć Stellantis cieszy się wielkim entuzjazmem dla stylu retro i charakterystycznych designów, to dzięki partnerstwu z Leapmotor nadal utrzymuje przewagę technologiczną – co ponownie stało się widoczne w Paryżu.
Renault ma do pokazania mniej nowinek. Marka dopiero niedawno przewodziła fali retro i wprowadziła na rynek szereg samochodów w tym stylu. Dlatego prezentowano tu głównie koncepcje, takie jak elektryczny Espace, R8 oraz R4 w wersji Beachbuggy.
„True Volkswagen” nabiera kształtu
Od nieco ponad roku główna marka VW komunikuje nową strategię, która ma sprawić, że jej modele elektryczne znów staną się „prawdziwymi” Volkswagenami. Na stoisku na targach w Paryżu ten slogan otrzymuje teraz konkretne wcielenie. „Prawdziwy Volkswagen” oznacza również to, że samochody nie mogą przestraszyć swoich klientów nadmierną nowoczesnością. Dlatego postarano się, aby ID.Polo, ID.Cross i ID.Tiguan wyglądały pod względem wizualnym jak ich spalinowe odpowiedniki. Udało się to zaskakująco dobrze – mimo że sama technologia w tych modelach praktycznie się nie zmieniła.
Zdjęcie: Gesine Schurig
- 1/6
- 2/6
- 3/6
- 4/6
- 5/6
- 6/6
Również w pozostałych spółkach z grupy koncernu elektryfikacja przenosi się do mniejszych segmentów rynkowych – odpowiednio dla Paryża występ grupy VW skupia się wokół „Urban Electric Car Family”, obejmującej modele Skoda Epiq, Cupra Raval oraz ID.Cross/ID. Polo. Nie może tu również zabraknąć elementów retro, więc to właśnie tutaj szersza publiczność po raz pierwszy może zobaczyć nowy Audi A2 e-tron. Z zadziwiającą dokładnością przejęto wiele detali oryginalnego A2, nadając platformie MEB zupełnie nowy wygląd.
Smart kradnie wszystkim show
Niekwestionowaną gwiazdą i prawdopodobnie najbardziej oczekiwanym samochodem był nowy Smart #2. Przy stoisku tej niemiecko-chińskiej marki prawie cały czas tłoczyła się mała grupa ludzi, przez co trudno było przejść. Zobaczyliśmy go już wcześniej, dlatego pomijamy go w tym raporcie.
W przypadku spółki-matki Smart, Mercedes-Benz (drugą połowę posiada chiński koncern Geely), po błędach w segmencie luksusowym pod kierownictwem Oli Källeniusa ponownie na czoło wysuwają się pojazdy klasy kompaktowej i średniej. Ponieważ aktualna oferta modelowa w tych kategoriach jest skąpa, już osiem lat stara A-Klasa musi znów trafić do pierwszej linii, aby udowodnić, że strategia luksusowa została porzucona. Prawdą jest jednak również to, że Niemcy przygotowali elektryczną C-Klasę jako model referencyjny o napięciu 800 voltów.
Cisi graczowie
Jeszcze raz wyróżniają się Koreańczycy – dyskretni, ale skuteczni. Oba te przedsiębiorstwa prezentują już teraz niezwykle imponujące portfolio pojazdów elektrycznych; nowością w przypadku Hyundai jest Ioniq 3, a u Kia blisko spokrewniony z nim EV2. Od modeli kompaktowych po największe, Korea oferuje obecnie odpowiedni model elektryczny niemal dla każdego.
Brakiem się wyróżniają Porsche i BMW, ale także praktycznie wszyscy japońscy producenci samochodów oraz niektórzy chińscy również się wycofują. Hongqi już nie bierze udziału, GWM też go nie było ostatnim razem, a marka MG, która w Europie była dość udana, wolała zostać w domu.
To, co uznano za martwe, żyje dłużej
To stwierdzenie może odnosić się nie tylko do europejskiego przemysłu motoryzacyjnego, ale także do samej koncepcji targów samochodowych. Że czasy targów samochodowych dobiegły końca i że wszyscy producenci aut będą prezentować nowości wyłącznie na targach elektroniki – w to po tym paryskim salonie samochodowym nikt już nie wierzy.
A europejski przemysł motoryzacyjny dał jasno do zrozumienia: nie odda Chinom pola bez walki. Do tego wrażenia przyczynia się również prezydent Francji, który udaje najwyższego ambasadora marek samochodów „made in France”. Charyzmatycznie mówi o fabrykach baterii, o „reindustrializacji” i o tym, że jest ona możliwa przede wszystkim dzięki elektryfikacji. W takich chwilach Niemcy mogą zazdrośnie spoglądać na Paryż.