Honda e okazała się nieudanym produktem, ale teraz może mieć drugie życie – już jest dostępna za mniej niż 17.000 euro.

Muszę przyznać, że zawsze podobał mi się Honda e. Już gdy po raz pierwszy zobaczyłem go na Salonie w Genewie w 2018 roku, podczas prezentacji pierwszego prototypu, przykuł moją uwagę. To samochód kompaktowy, ale przestronny w środku, o unikalnym designie i przede wszystkim bardzo nowoczesnej kabine. Coś, co wyróżniało się na tle innych modeli.

Problem polega teraz na tym, czy ktoś o nim jeszcze pamięta. Honda postawiła na zupełnie inny design, imponującą kabinę oraz rozwiązania, które do dziś przyciągają uwagę. Problemem jest jednak to, że pojawił się również po cenie, która stawiała go w trudnej sytuacji w porównaniu z o wiele bardziej praktycznymi alternatywami.

Dziś historia jest inna. Honda e nie można już kupić nowej, a znalezienie egzemplarza w Hiszpanii stało się zadaniem znacznie trudniejszym niż zwykle. Na rynku wtórnym pojawia się zaledwie kilka sztuk, do tego stopnia, że w ogłoszeniach na różnych portalach widnieje zaledwie sześć ofert. Również w Niemczech nie ma ich wiele – 22 oferty. To sprawia, że ten mały Honda staje się jedną z najbardziej niezwykłych propozycji, jakie można obecnie znaleźć.

Autem przewyższającym swoją epokę, ale z problemem trudnym do ukrycia

Honda e zostało przedstawione jako swego rodzaju nowoczesna reinterpretacja małych modeli Hondy z poprzednich dekad. Jego pięciodrzwiowa karoseria, zaokrąglone kształty oraz okrągłe reflektory nadawały mu charakter, którego praktycznie nie posiadał żaden inny samochód elektryczny z tamtego czasu. Miał 3,90 metra długości przy rozstawie osi wynoszącym 2,53 metra.

Ale to, co naprawdę uderzało, znajdowało się wewnątrz. Honda chciała przekształcić wnętrze w swego rodzaju salon technologiczny, z deską rozdzielczą praktycznie pokrytą ekranami. Honda e miała pięć ekranów zintegrowanych wzdłuż deski rozdzielczej, wyprzedzając o kilka lat chińskich producentów, w tym dwa duże ekrany dotykowe o rozdzielczości 12,3 cala. Kamery zewnętrzne mogły zastąpić tradycyjne lusterka, a ich obrazy wyświetlały się na dwóch małych ekranach umieszczonych przy końcach deski rozdzielczej.

W wersji Advance znajdował się również dach panoramiczny, podgrzewane fotele z przodu, kamera tylna, czujniki parkowania, Apple CarPlay, Android Auto, przeglądarka oraz system audio o lepszej jakości. Problem polegał na tym, że cała ta technologia współistniała z bagażnikiem o pojemności zaledwie 171 litrów, podczas gdy samochód był homologowany wyłącznie dla czterech pasażerów. To dwa przeszkody, które nie są nie do przezwyciężenia dla samochodu miejskiego, ale mimo to pozostają przeszkodami.

A potem była ta część, która ostatecznie określiła jego los: autonomia. Honda e wykorzystywała akumulator o pojemności 35,5 kWh, a wersja z oponami 16-calowymi osiągała zgodnie z normą WLTP odległość do 222 kilometrów, natomiast przy oponach 17-calowych ten wynik spadał do 210 kilometrów. W warunkach rzeczywistych te wartości mogły być znacznie niższe, szczególnie poza miastem.

W wersji Advance silnik elektryczny z tyłu generował 113 kW (154 KM) i 315 Nm, co wystarczało do przyspieszenia z 0 do 100 km/h w 8,3 sekundy oraz osiągnięcia prędkości 145 km/h. Napęd tylny, rozkład masy 50:50 oraz promień skrętu zaledwie 4,3 metra sprawiały, że był to samochód szczególnie przyjemny w mieście.

Ładowanie również nie stanowiło szczególnego problemu w kontekście zastosowania, do którego został zaprojektowany. Przy prądzie przemiennym przyjmował do 6,6 kW, natomiast przy prądzie stałym osiągał 46 kW, odzyskując 80% pojemności baterii w około 40 minut. Nie była to samochód przeznaczony do przemierzania Hiszpanii, lecz do codziennych podróży po mieście i jego okolicach.

I właśnie tutaj prawdopodobnie leży klucz do zrozumienia Hondy e jako samochodu używanego. Nowy egzemplarz był zbyt drogi w porównaniu do tego, co oferował, ale wersja używana może stać się bardziej atrakcyjna. W 2019 roku Honda ogłosiła cenę startową 34.800 euro dla wersji o mocy 136 KM, która prawie w ogóle się nie sprzedawała, oraz 37.800 euro dla wersji Advance o mocy 154 KM.

Różnica w stosunku do obecnego rynku używanych pojazdów jest znaczna. W Hiszpanii w ofercie znajduje się sześć egzemplarzy o cenach wahających się mniej więcej między 19.100 a 22.890 euro, chociaż warunki, przebieg i wyposażenie różnią się pomiędzy nimi. Sam serwis używanych pojazdów Honda oferuje obecnie jeden model Advance o mocy 154 KM, zarejestrowany w 2023 roku i mający przebieg 90.083 kilometrów, w cenie 19.100 euro.

W Niemczech można znaleźć jeszcze niższe ceny. Przy sprawdzaniu rynku pojawiają się egzemplarze poniżej 17.000 euro, w tym Honda e Advance z 2020 roku i przebiegiem 29.000 kilometrów w cenie 16.500 euro.

I to właśnie tutaj Honda e zaczyna mieć drugie życie. Wcale nie zamierza być samochodem elektrycznym na wszystkie okazje. Jego bateria jest mała, bagażnik ograniczony, a zasięg zmusza do dokładnego planowania tras. Jednak jako drugi samochód miejski, z napędem tylnym, designem, który wciąż wygląda nowocześnie, oraz wnętrzem, które nawet dziś jest wyjątkowe, ma atuty, których wiele nowszych modeli nie może zaoferować.

Honda ostatecznie wycofała go z rynku europejskiego po bardzo skromnej karierze handlowej. W Hiszpanii były lata, w których zarejestrowano zaledwie kilkadziesiąt egzemplarzy, podczas gdy w Europie sprzedaż również nie osiągnęła początkowych celów. Łącznie na całym świecie wyprodukowano zaledwie 12.000 sztuk, więc jeśli go zobaczysz, to jakbyś widział prawdziwy jednorożec.

Kwestia brzmi: czy za około 16.000–20.000 euro warto rozważyć Honda e? To inny, mały i zabawny samochód miejski, którego największą zaletą jest właśnie jego „ekskluzywność”. To pojazd o wyraźnej osobowości, którego twojemu sąsiadowi będzie trudno odtworzyć.