DUH dostrzega duże różnice w elektryfikacji miejskich flot autobusowych
Analiza przeprowadzona przez organizację Deutsche Umwelthilfe pokazuje duże różnice w elektryfikacji flot autobusowych w 40 największych miastach Niemiec. Podczas gdy w Mannheim, Freiburgu i Karlsruhe już ponad połowa autobusów jeździ elektrycznie, pod koniec 2025 roku w pięciu dużych miastach nadal nie było w użyciu żadnych autobusów elektrycznych.
Autobus Mercedes-Benz eCitaro firmy Hamburger Hochbahn w ruchu regularnym.
Zdjęcie: Hamburger Hochbahn
Zgodnie z badaniem, najbardziej zaawansowana jest elektryfikacja w Mannheim, Freiburgu i Karlsruhe. W tych trzech miastach już ponad połowa autobusów jeździ na baterie. Są one jednocześnie jedynymi miastami, którym DUH przyznała w swojej ocenie „Zieloną Kartę”. Na drugim końcu rankingu znajdują się Augsburg, Essen, Wuppertal, Krefeld i Magdeburg. Według DUH na dzień 31 grudnia 2025 roku w tych miejscach nie było jeszcze żadnego autobusu na baterie. Łącznie 19 z badanych dużych miast otrzymało „Czerwoną Kartę”.
Organizacja krytycznie ocenia również planowane nowe zakupy. Zgodnie z jej analizą prawie połowa miast zamierza w latach 2026–2030 nadal nabywać autobusy z silnikami spalinowymi. W przypadku Halle DUH podaje nawet, że w rozpatrywanym okresie przewidziane są wyłącznie autobusy spalinowe.
Prawie każde drugie miasto planuje zakup kolejnych autobusów z silnikami spalinowymi
Z tego powodu organizacja domaga się całkowitego przejścia miastowych flot autobusowych na napędy elektryczne do końca 2030 roku oraz natychmiastowego wstrzymania nowych zakupów autobusów z silnikami spalinowymi. Jako uzasadnienie wskazuje m.in. na zaostrzone od 2030 roku europejskie przepisy dotyczące oczyszczania powietrza.
Zgodnie z informacjami DUH w Oberhausen, Norymberdze, Akwizgranie, Gelsenkirchen, Kassel i Erfurt nadal używa się autobusów na diesla o poziomie emisji spalin poniżej Euro V. Ich emisje tlenków azotu są według DUH znacznie wyższe niż w nowoczesnych pojazdach Euro VI.
Dyrektor generalny DUH, Jürgen Resch, wskazuje ponadto na długi czas eksploatacji autobusów miejskich. Pojazdy często były w użyciu przez ponad dziesięć lat. Dlatego nowe pojazdy spalinowe zakupione do 2030 roku mogą być używane aż do późnych lat 40. XX wieku.
Jako uzupełnienie zakupu nowych autobusów, DUH proponuje również przekształcenie istniejących autobusów diesla. Badanie przeprowadzone przez Empa i opublikowane latem wskazuje na duży potencjał tego rozwiązania: według niego E-Retrofit mógłby przyspieszyć elektryfikację europejskiej floty autobusów o około 15 lat, ponieważ autobusy miejskie są zazwyczaj w użyciu przez około 20 lat. Zgodnie z obliczeniami modelowymi produkcja przekształconego autobusu powoduje również jedynie mniej więcej połowę emisji gazów cieplarnianych w porównaniu z produkcją nowego autobusu na baterie. W praktyce jednak szerokiej aplikacji tego rozwiązania przeszkadzają jeszcze kwestie związane z kosztami, homologacją, standaryzacją oraz infrastrukturą ładowania.
DUH krytykuje również to, że rząd federalny znacznie skrócił w tym roku dotacje na autobusy elektryczne. Zdaniem tej organizacji potrzebna jest długoterminowo zabezpieczona finansacja, która uwzględnia nie tylko same pojazdy, ale także inwestycje w bazy serwisowe, infrastrukturę ładowania oraz połączenia sieciowe.
