Auto i klimatyzacja: Europa to my wszyscy (i nikt nam niczego nie narzuca)
Inżynier Ivone Benfatto spędził większość swojego życia za granicą. Obecnie, po przejściu na emeryturę, mieszka we Francji; jednak jako konsultant chińskiej firmy ma zamiar wyjechać do Szanghaju, gdzie spędzi następne 3 lata. Czytelnicy Vaielettrico znają go z jego reportaży z Chin oraz szczegółowych artykułów na temat ładowania, baterii i samochodów autonomicznych. Jest obywatelem świata, ale jego ojczyzną jest Europa. I jest wyraźnie zmęczony tym, że jest ona lekceważona. Aby do nas napisać: info@vaielettrico.it.
„Dziś przeczytałem kilka artykułów o redukcji miejsc pracy w Volkswagen, a potem na LinkedIn zobaczyłem te same komentarze w stylu: „Ach, Europa… Europa zdecydowała… Europa nam to narzuca…”, jakby istniała jakaś wyższa instytucja zwana „Europą”, która, niemal jak cesarz, podejmuje decyzje i narzuca je obywatelom oraz państwom.”
Niestety nie mam czasu, by napisać na ten temat artykuł, ale pomyślałem, że może byłoby interesujące dla Vaielettrico napisanie tekstu, nazwijmy go „edukacją obywatelską”, który w prosty sposób wyjaśniłby, jak naprawdę funkcjonuje proces decyzyjny Unii Europejskiej.”
Ponieważ, o ile wiem, ostatecznie chodzi o system demokratyczny, w którym my, obywatele, jesteśmy znacznie bardziej zaangażowani, niż chce się nam często wmawiać.”
Komisarze europejscy nie spadają z nieba: są wyznaczani przez państwa członkowskie, a więc przez rządy, które z kolei powstają w wyniku krajowych wyborów. Komisja jako całość musi następnie uzyskać zatwierdzenie Parlamentu Europejskiego, który wybieramy bezpośrednio my, obywatele.
A przede wszystkim w większości europejskich regulacji wcale nie wystarczy, że „Komisja podejmie decyzję”. Komisja proponuje, ale przepisy muszą zostać zatwierdzone przez Parlament Europejski, czyli przez przedstawicieli, których my wybraliśmy, oraz przez Radę Unii Europejskiej, składającą się z ministrów rządów państw członkowskich.
Zatem być może, zamiast ciągle mówić „Europa nam to narzuciła”, bardziej właściwe byłoby powiedzieć: „Nasi przedstawiciele, wybrani przez nas bezpośrednio lub pośrednio, kilka lat temu zatwierdzili określoną strategię, a dziś możemy dyskutować o tym, czy ta strategia przyniosła oczekiwane rezultaty, czy nie”.
Jeśli dziś uważamy, że dana decyzja była błędna, powinniśmy chyba przede wszystkim zadać sobie pytanie: kogo głosowałem na wyborach do Parlamentu Europejskiego? Jaką miał on pozycję? Co głosowała moja grupa polityczna? To samo oczywiście dotyczy rządu krajowego, który reprezentował nas w Radzie.
Ponadto osobiście wcale nie jestem przekonany, że to, co dzieje się dziś w europejskim przemyśle motoryzacyjnym, jest jedynie wynikiem polityki Unii Europejskiej – moim zdaniem przyczyny są znacznie bardziej złożone. Ale to byłby już inny artykuł.
Punkt, który moim zdaniem warto pamiętać, jest o wiele prostszy: „Europa” – gdy mówimy o jej systemie decyzyjnym – to także my. I właśnie dlatego ważne jest, aby wiedzieć, jak on funkcjonuje, głosować, a następnie żądać wyjaśnień dotyczących podjętych decyzji od tych, których wybraliśmy, zamiast traktować Brukselę jako obcą instytucję, która decyduje ponad naszymi głowami”. Ivone
Odpowiedź – Drogi Ivone, nie ma zbyt wiele do dodania do tego, co napisałeś (i w pełni się z tym zgadzamy). Wszystkie decyzje Unii Europejskiej są wynikiem żmudnego procesu demokratycznego, który tak dobrze podsumowałeś. Można by rzec nawet „zbyt demokratycznego”, ponieważ wymaga jednomyślnej zgody wszystkich 27 państw członkowskich. Co nie ma miejsca w żadnej innej demokracji na świecie, gdzie decyzje podejmuje się większością głosów. To nie oznacza, że wszystkie wybory Brukseli są słuszne. Ale każda ocena musi zawsze wychodzić od interesu zbiorowego. Wobec którego każda forma suweranizmu stanowi sprzeczność w samym sobie.
CZYTAJ RAZEM: Marchesini (Confindustria): „Europa stanie się trzecią mocarstwem, jeśli rozwiąże problem energetyczny” oraz obejrzyj WIDEO
Artykuł poprzedni
Kia EV3 po Leapmotor: awaria podczas ładowania prądem stałym (rozwiązane)