Grand Tour Szwajcarii

Bahnhofstrasse spływa do jeziora. Idźcie, aż woda zrobi się cynowa, noc w mieście — o świcie na północ: wodospad Renu huczy białą ścianą, zanim droga skręci na wschód ku Appenzellowi.

Po co tu staćZostańcie na promenadzie Zürichsee i w starówce nad Limmat; wieże Grossmünster trzymają sylwetkę. Przed wyjazdem wodospad Renu — punkty widokowe na obu brzegach i zamek Laufen nad białą wodą; auto zostawcie, ostatnie metry do balustrad piechotą.

Rynek to malowane okapy i krowie dzwonki. Weźcie dzień oddechu — wolna kawa pod drewnem — bo jutro droga wspina się ku Gryzonii i powietrze robi się cieńsze.

Po co tu staćPrzejdźcie Landsgemeindeplatz — freski na fasadach i witryny; przy łagodnej pogodzie zajrzyjcie do muzeum ludowego. Na krajobraz w stronę Ebenalp: półka Aescher i otwarte widoki na Säntis warte objazdu, zanim droga pójdzie na południe.

Przełęcz Julier (2284 m) to długi, uczciwy podjazd; potem jeziora Engadyny leżą nieruchomo około 1800 m. Przejdźcie brzeg w St. Moritz, zanim noc wysokości się zagęści.

Po co tu staćZatrzymajcie się na szczycie Julier — grzbiet i pierwsza engadyńska błękit; koło Silvaplany i jeziora St. Moritz woda odbija szczyty. W mieście ścieżka nad jeziorem i krótki spacer ku muzeum Segantiniego lepsze niż pęd przez przełęcz.

Bernina i Maloja zrzucają Was w inny kraj palm i kamienia. Trzy zamki UNESCO strzegą doliny Ticino; nocleg pod Castelgrande.

Po co tu staćNa Berninie Lago Bianco i półki lodowcowe to postoje widokowe; serpentyny Maloja dają szerokie widoki doliny. W Bellinzonie taras Castelgrande, potem Montebello lub Sasso Corbaro — trzy forty tłumaczą, czemu dolinę wartowano.

Zostawcie auto w Täsch — dalej pociąg: Zermatt bez samochodów, Matterhorn piramidą na końcu ulicy. Bruk Tremoli na Gotthardzie bywa zamknięty; tunel to bezsentymentalna alternatywa.

Po co tu staćW Zermatt idźcie Kirchstrasse, aż Matterhorn wypełni kadr; przy pogodzie tarasy kawiarni patrzą na piramidę. Jeśli czas, kolej Gornergrat daje półki lodowcowe i szerszy krąg Alp. W drodze: okna doliny Matter z pociągu z Täsch i — gdy otwarta — bruk Tremoli jako żywe muzeum przełęczy.

Winnice Valais schodzą tarasami ku Jezioru Genewskiemu. Lozanna jest stroma, Muzeum Olimpijskie nad wodą, jezioro dość szerokie, by urlop wreszcie zwolnił.

Po co tu staćZjedźcie na tarasy Lavaux — winnice UNESCO nad Lutry i Cully z widokami na jezioro i Alpy. W Lozannie na esplanadę katedry, potem Ouchy: Muzeum Olimpijskie i nabrzeże parowca, jeśli pogoda trzyma.

Stare miasto to arkady i Aare wijąca się jak fosa. Spokojny dzień Mittellandu: bez przełęczy, stolica na poważnie bierze wieczór.

Po co tu staćArkady do Zytglogge, potem taras Münster nad zakolem rzeki. Rosengarten to punkt widokowy — stare dachy, pętla Aare i Alpy w jasny wieczór — warte więcej niż kolejny kilometr autostrady.

Kapellbrücke, wieża wodna, parowiec, jeśli pogoda trzyma. Jutro krótki skok; ten wieczór należy do jeziora.

Po co tu staćKapellbrücke i wieża wodna, potem Lewi pomnik dla spokojniejszego kamienia. Promenada i krótki parowiec po Jeziorze Czterech Kantonów to punkty widokowe; w jasny dzień Pilatus czy Rigi mogą poczekać — dziś wystarczy woda.

Ostatni poranek prowadzi do domu wzdłuż wody. Znowu Zurych, ale jezioro po dziesięciu dniach gór wygląda inaczej.

Po co tu staćW dojeździe łapcie spojrzenia na jezioro — Zürichsee z drogi to cichy punkt pożegnania. Ostatnia kawa nad wodą lepsza niż gonitwa ostatnich minut autostrady; trasa już powiedziała, co chciała.